محمود عنایت

جیمی

در این سفر جیمی دو چیز مهم کشف میکنه، اول استفاده از الکل طبی (سفید) به جای مشروب و اینکه گروه "مدرن تاکینگ" معروفترین گروه دنیاست!

داستان این سفر را از زبان خود جیمی بخونید:

به داستان این سفر گوش کنید.

تابستان سال پیش به ایران رفتم و از اکثر نقاط دیدنی ایران دیدن کردم. من کل مسیر از انگلستان تا مرز ایران با ترکیه را با سواری گرفتن مجانی از ماشینهای گذری طی کردم.

در این سفر، از کشورهای فرانسه، بلژیک، آلمان، اتریش، مجارستان، کرواسی، صربستان، بلغارستان و در نهایت ترکیه رد شدم. گذشتن از این کشورها هم به اندازه خودش جالب بود.

در برنامه سفر اولیه من، ایران مقصد نهایی نبود، من تصمیم داشتم که از فرانسه تا بندر شانگهای در چین را از طریق جاده ابریشم طی کنم.

برای دنبال کردن این مسیر مجبور شدم که برای گرفتن ویزای ایران هم اقدام کنم و این ویزا رو خیلی سخت گرفتم؛ چند ماه طول کشید.

خیلی از دوستانم به من توصیه کردن که به هیچ وجه به ایران سفر نکنم. به این دلیل که به گفته های اونها ایران جای خطرناکیه و حتی امکان داره که اونجا جون آدم در خطر باشه.

جيمی با يک گردشگر خارجی ديگه در قلعه الموت

از اونجا که من موفق نشدم که به اندازه کافی پول برای دنبال کردن مسیرجاده ابریشم پس انداز بکنم تصمیم گرفتم که به ایران برم، چون تنها کشوری بود که برای دریافت ویزاش خیلی سختی کشیدم و نمی خواستم به همین راحتی ها از دستش بدم.

من تا قبل از سفر به ایران هیچگونه مطلب مثبتی در مورد ایران نشنیده بودم. تمام مطالبی که من شنیده بودم منفی بود. تمام عکسهایی که از ایران در روزنامه ها دیده بودم، عکسهای سیاه و سفید بود که اکثرا موضوعشون حجاب یا مراسم عزاداری مذهبی بود.

به همین دلیل ایران برای من کشوری بود کاملا متفاوت از سایر کشورهایی که معمولا توریستها اروپایی می روند. ایران برای من یک دنیای تازه بود.

برخورد با ایران واقعی

در واقع در دومین روز سفرم در ماکو بود که فهمیدم که ایران واقعی با اون تصویری که من در ذهنم داشتم خیلی متفاوته. اولین چیزی که نظرم را جلب کرد مهمان نوازی ایرانیها بود. من در ماکو به یک کباب فروشی رفتم. در اونجا یک نفر همه پول غذای من را حساب کرد، فقط به خاطر اینکه خارجی بودم و مهمان شهرشون. حتی اون شخص تمام نقاط دیدنی شهر را هم به من نشون داد.

در تبریز که بودم در نهایت خستگی و با یک کوله پشتی گنده بر روی پشتم و در به در به دنبال پیدا کردن هتل، یک نفربه طرف من اومد و پرسید که آیا به کمک احتباج دارم یا نه؟ من هم در اون شرایط بدون هیچ گونه معطلی قبول کردم.

جلوی یک تاکسی را گرفت و از من پرسید که آیا دلم میخواد که به همراه او و همسرش در عصر همون روز به یک رستوران برم. از من پرسید که چه ساعتی قرار بگذاریم و از اونجایی که من ساعت همراهم نبود، ساعت خودش را از دستش باز کرد و به من داد! من در کمال ناباوری، ابتدا از قبول کردنش طفره رفتم ولی بعد از اصرار شدید، این پیشنهاد سخاوتمندانه را قبول کردم.

این شخص به من گفت که اینجوری حتما مجبور می شم که سر قرار حاضر بشم. این یک چیزیه که به هیچ وجه امکان نداره یک انگلیسی در مورد یک توریست خارجی انجام بده.

جيمی در قهوه خانه ای در ماسوله

البته من قبلا شنیده بودم که در ایران یکی از عادات اجتماعی، تعارف کردنه. به این معنا که امکان داره به شما پیشنهادی از روی ادب بشه ولی این پیشنهاد واقعی نیست تا زمانی که شما سه بار رد کنید و اگر برای بار چهارم باز هم پیشنهاد تکرار شد، میشه اون پیشنهاد را قبول کرد.

شب با اونها به رستوران رفتم و در اونجا به من پیشنهاد کردن که به جای ماندن در هتل به منزل اونها برم.

در خانه اونها بود که برای اولین بار با فرهنگ غربی در ایران برخورد کردم. از من پرسیدن که من به چه موسیقی گوش می کنم، من از یک سری گروه نام بردم که اونها تا به حال نشنیده بودند. اونها از مایکل جکسون، کریس دی برگ، پت شاب بویز و گروه مدرن تاکینگ (Modern Talking) نام بردن، من گفتم که اسم گروه مدرن تاکینگ را تا به حال نشنیدم. در کمال تعجب جواب دادند که چطور همچنین چیزی ممکنه؟ این گروه یکی از معروفترین گروهای دنیا هستن.

اونها کتابی به من نشون دادن که ترجمه اشعار این گروه از انگلیسی به فارسی بود و به من گفتند که اشعار این گروه شبیه به حافظ است که وقتی اشعار حافظ را خوندم متوجه شدم که اصلا اینجوری نیست!

بعدها آهنگهای این گروه و همینطور کریس دی برگ را به کررات در ایران شنیدم که به گفته یک نفر، دلیل محبوبیت کریس دی برگ در ایران اینه که این خواننده جزو معدود خوانندگان غربیه که آثارشون اجازه پخش در ایران رو داره، اون هم به دلیل آموزشی و تا حدی مذهبی بودن اشعار کریس دی برگه!

کشف مشروب جدید

چند تا پسر جوون که باهاشون در ماسوله آشنا شده بودم منو به یک مهمونی در فشم دعوت کردن. در حالیکه دور هم نشسته بودیم یکی از بچه ها گفت برم مشروب بگیرم و برگردم ، من پیش خودم فکر کردم که آخه در کوه چه جوری میشه مشروب خرید! بعدا فهمیدم که اون شخص رفته به داروخانه در دهی نزدیک و الکل طبی خریده!! من اونجا برای اولین بار در عمرم از الکل سفید طبی به عنوان مشروب استفاده کردم!

بعد از مدتی بچه ها تصمیم گرفتن با اون حالت به تهران برگردند و شروع کردن به رانندگی به سمت تهران. آن دورانی که توی ماشین بودم و تجربه آن رانندگی، یکی از بدترین تجربه های من در طی اقامتم در ایران بود! اما در یک مهمانی دیگه در تهران، هم برای بار اول دختر های بدون حجاب دیدم که برام خیلی جالب بود، هم در آن مهمانی مشروب درست وحسابی به مهمان ها تعارف شد.

در همدان هم که بودم به یک مهمانی دعوت شدم. یه روز وقتی داشتم در یک داروخانه سعی می کردم با حرکات دست به فروشنده بگم که خمیر دندون می خوام ، یک پسر جوان از مشتریهای داروخانه، به کمکم آمد. بعد به من گفت که آیا دوست دارم با بقیه دوستهاش آشنا بشم، من هم قبول کردم. رفتیم به منزل یکی از اونها و آنها شروع کردن به مشروب خوردن و یکیشون از من پرسید که آیا مایل هستم یک "فیلم سوپر" ببینم، من هم با توجه به معنی کلمه سوپر در زبان انگلیسی که به معنی بهترین هست، گمان کردم که یک فیلم خیلی خوب ایرانی منظورشون هست ولی در کمال ناباوری متوجه شدم که منظور اونها از فیلم سوپر، همون فیلم سکسی است، این هم یکی از عجیب ترین تجربه هام در ایران بود!

ایرانیها، مهمان نوازترین ملت دنیا!

به نظر من جامعه ایران در حال گذار از یک جامعه بسته به سمت یک جامعه بازه. مثلا در یزد، در یک قهوه خانه سنتی دیدم که گروهی دختر و پسر نشستن و با هم بلند بلند حرف می زنن و شوخی می کنن. کسانیکه با من بودند، گفتند که تا همین چند سال پیش گفتگو بین پسرها و دخترها به این صورت امکان پذیر نبود.

من در داخل ایران در شهرهای مختلف یک تفاوت آشکار فرهنگی دیدم ، مثلا جوانهایی که در تبریز یا یزد با هاشون آشنا شدم از نظر فرهنگی و رفتاری خیلی با جوانهای تهران، شیراز و اصفهان فرق داشتن.

یکی از مسایلی که در ایران باهاش برخورد کردم، این بود که تاکسی ها و مغازه دارها به دلیل اینکه خارجی بودم بیشتر ازم پول می گرفتن. این پدیده در اکثر نقاط توریستی دنیا به چشم می خوره ولی در ایران خیلی شدیده. من خیلی از وقتم سر چونه زدن و پایین آوردن قیمتها تلف شد!

ولی باز تکرار می کنم که شدت مهمان نوازی و مهربانی ایرانیها غیر قابل وصف هست و من همچنین چیزی تا به حال ندیده بودم!

کل گل گندم

انگار نه انگار اين جا وبلاگ آشپزيست. ولی امروز می‌خوام در مورد نحوه قاطی کردن الکل صحبت کنم. همون طور که می‌دونين الان تو ايران الکل طبی یه نام الکل اتحاديه در حال توليد هست. اين الکل که معروف به گل گندم هست هم اينک به طور مجاز در داروجانه‌ها و حتی سوپرها با قيمت 2500 تومان ( حدوداً 3 دلار) فروخته می شه. خيلی ها می‌گن که دولت بر اساس فشار سازمان حقوق بشر اقدام به توزيع اين‌ها کرده . چون مشروبات تقلبی با ضرر و زيان فراوان در سطح کشور به وفور هست. چون در خانه يکی از دوستان از ترکيبات اين الکل صددرصد بسی رنج بردم گفتم ترکيب ايده آل اونو خدمتتون بگم. گر چه اين الکل مشروب دانشجوهاست ولی الان در خانواده ها هم به سرعت در حال گسترشه! هم مطمئن ، هم ارزون و مقرون به صرفه!

مواد لارم کل الکل( 600 سی‌سی )

 يک ليتر آب معدنی (1000 سی‌سی)

آب ميوه برای اسانس

600 سی‌سی الکل رو با يک ليتر آب معدنی قاطی می‌کنيم. تا اين حا الکلی با درصد 37.4 دازيم که چير خوبيست. از اين جا به بعد به ظرفيت و مزاج بستگی داره. کافيه که مقدار خيلی کمی آب ميوه ( من آلبالو يا سيب تکدانه رو پيشنهاد می‌کنم) به اون برای رنگ اضافه ‌کنيم. فقط اگه خواستين مشروب پررنگی داشته باشين و درصدش هم بالا باشه از مقدار آب کم کنين و آب ميوه رو بيشتر کنين. چون خيلی دير رنگش پر رنگ می‌شه.

 نکته : از تکان های شديد جداً خود داری کنين. چون باعث ترکيبات نامطلوب الکل و اکسيژن ميشه!

نکته : بايد اذعان کنم که بهتره در خوردنش زياده روی نکنين. چون از يه حدی بيشتر بشه تا دو روز موجبات سنگينی شما ميشه!! ( تجربه من در حد يک سوم بود)

راستش هنوز ترکيب ايده آلی برای آب جو و الکل پيدا نکردم و با هر درصدی و آب جويی ، قابل مقايسه با موارد مشابه نبود!! اگه دارين دريابين. الکل رو که وارد بازار کردن. اميدوارم در ميکده رو هم باز کنن!

پشت پيشخوان شلوغ است اما کنج داروخانه، يک آدم مشکوک با يک کيسه نايلون سياه، تا خرخره پر از چيپس و پفک و ماست موسير، خودش را الکی سرگرم مسواک‌ها و خمير دندان‌ها کرده تا سر آقای دکتر کمی خلوت شود.

اين روزها کمی الکل طبی رقيق شده که بوی تندش هم با اسنانسی، آب ميوه‌ای يا نوشابه‌ای قابل تحمل شده باشد، نوشيدنی الکلی محبوبی است برای مردم سرزمينی که سی سالی است زندگی‌نامه خريداران و فروشندگان مشروبات الکليش پر از حکم دادگاه است.

شيشه ها شکست 

جوانان قديم می‌گويند از همان اول هم بوی الکل به مذاق انقلاب خوش نيامد، چون روزهای شلوغ سال ۵۷ سوپرمارکت‌ها بی سر و ‌صدا شيشه‌های مشروب را سر به نيست می‌کردند و مشروب فروشی‌ها و پياله فروش‌ها هم يا کرکره‌ها را به کل پايين کشيدند يا شدند ساندويچ و آب ميوه فروشی.

انقلاب اما درِ کارخانه‌های توليد مشروبات الکلی را به کل تخته نکرد. چند کارخانه بزرگ و معروف که زمانی مردمی‌ترين نوشيدنی‌های الکلی را توليد می‌کردند، کمی خودشان را تغيير دادند تا به جای عرق کشمش و ودکا، شيشه‌های الکل طبی و صنعتی روانه بازار کنند؛ اما با نظارت دقيق وزارت بهداشت.

از آن طرف، بازار زيرزمينی مشروبات الکلی هم به راه افتاد. بازاری که سی‌سال است زنده است و ابتکارش هم، به قول يکی از دست‌اندرکاران، در مشت ارمنی‌هاست: «سال‌های اول انقلاب که حسابی بگير بگير بود، با زحمت می‌شد توی کيسه نايلون عرق کشمش خريد و با ترس و لرز آورد خانه، قيمت هم بستگی داشت به رابطه فروشنده و خريدار.»

به سلامتی کبد 

اما از عواقب زيرزمينی شدن، بی‌قيمتی و نايابی را که کنار بگذاريم، می‌ماند قلابی شدن. چون ديگر از نظارت دولت هم بر کار توليد کنندگان خبری نيست. گله يکی از مصرف کنند‌گان مشروبات دست‌ساز، از نامطمئن بودن گالن‌های چهارليتری است که اين روزها به قيمت ۱۴ تا ۱۵ هزار تومان به فروش می‌رسد.

خبرگزاری ايسنا هم در گزارشی به نقل از دکتر مهدی بلالی، رئيس انجمن سم شناسی ايران، وجود اتانول در مشروبات دست ساز را به عنوان بيشترين عامل مسموميت‌ها معرفی می‌کند. اتانول در کبد اکسيد می‌شود و ماده‌ای سمی توليد می‌کند که باعث کوری چشم می‌شود.

پزشک اورژانس يکی از بيمارستان‌های تهران می‌گويد: «آمار دقيقی وجود ندارد، هر هفته چند نفر را می‌آورند که به خاطر خوردن مشروبات الکلی دست ساز مسموم شده‌اند، اغلب مسموميت‌ها يا به خاطر زياد خوردن است يا وجود ناخالصی، گاهی در مشروبات قرص‌های آرام بخش حل می‌کنند که خيلی خطرناک است.»

به گفته نديمی، دکتر داروساز، الکل طبی که بيشتر از چغندر گرفته می‌شود، قابل خوردن است به شرطی که خالص باشد و ماده ديگری به آن اضافه نشده باشد. البته الکل دشمن کبد است و هرچه درصد خلوص بالاتری داشته باشد مضرتر است.

بوی گندم 

توزيع الکل طبی تا سال ۱۳۷۸ بسيار محدود بود و زير نظر مستقيم وزارت بهداشت انجام می‌شد. سهميه پزشکان و درمانگاه‌ها و داروخانه‌ها هم ماهی چند بطری بود.

اما در اين سال با نظر وزارت بهداشت، توزيع الکل طبی به کارخانه‌های سازنده سپرده شد. ديگر محدوديتی نبود و هر داروخانه‌ای اجازه يافت به اندازه مصرفش الکل طبی بخرد.

مسؤل فنی يکی از داروخانه‌ها، آغاز همه گير شدن مصرف الکل طبی را همان سال می‌داند، اما يک داروساز که صاحب داروخانه‌ای در جواديه تهران است، انفجار پديده «الکل طبی» در جامعه را به بعد از ورود "الکل گندم" به ورود در اوايل دهه ۸۰ نسبت می‌دهد.

کارخانه نيمه دولتی "اتحاديه" که بزرگترين توليد کننده الکل طبی و صنعتی کشور است و جوانان قديم هم از نامش به نيکی ياد می‌کنند، در سال ۱۳۸۱ برای اولين بار الکل طبی گرفته شده از گندم را با يک بسته بند جذاب وارد بازار کرد و بعد از آن بود که پای چيپس و ماست خورها به داروخانه‌‌ها باز شد.

بطری الکل گندم، مقطع مستطيلی دارد و شبيه بطری مشروب‌های خارجی است.

پيمان، يکی از طرفداران الکل گندم می‌گويد: «حداقل آدم می‌داند که الکل صنعتی يا آب قرص نمی‌خورد، بديش هم اين است که آدم ياد آمپول و بيمارستان می‌افتد.»

کم کم با رونق گرفتن بازار فروش الکل طبی، کارخانه‌های ديگری هم دست به کار شدند و حتی کار به جايی کشيد که يک کارخانه، الکل طبی طعم‌ دار توليد کرد.

الکل، ضدعفونی می شود 

اما حدود يک سال پيش وزارت بهداشت که از سوی نيروی انتظامی تحت فشار قرار گرفته بود، کارخانه‌های توليد کننده الکل طبی را موظف کرد ماده‌‌ای تلخ کننده به توليداتشان اضافه کنند که عملاً الکل را غير قابل نوشيدن می‌کرد.

بی‌توجهی کارخانه‌ها سرانجام باعث واکنش وزارت بهداشت شد: ۱۷ مهرماه، خبرگزاری فارس در گزارشی به نقل از روابط عمومی وزارت بهداشت آورد: « عمده مشکلات فعلی [درباره الکل] به ديدگاه يک سويه و صرفا اقتصادی در گذشته باز می‌گردد که... شرايط را برای عرضه و سوء مصرف اين ماده مساعد نموده و آن را به کالايی سودآور بدل می نمايد و در اين شرايط بعضا عوامل سودجو با ناديده گرفتن حرمت شرعی و عوارض سوء اجتماعی اين ماده نسبت به فعاليت غيرمجاز و کنترل نشده در اين زمينه می‌پردازند. از اين رو معاونت غذا و داروی وزارت بهداشت...نسبت به لغو پروانه ساخت پنج واحد الکل سازی اقدام نموده است.»

قرار است از اين به بعد، الکل طبی را با مواد شيميايی ضد عفونی کننده به بازار بفرستند: «با توجه به قدرت ضعيف ضد ميکروبی اتانول و همچنين کاهش احتمالی سوء مصرف آن امروزه در بسياری از کشورها اين نوع الکل با مواد موثر و ضدعفونی کننده ديگر ترکيب و به صورت فرآورده‌های بسيار کاراتر به کار می‌رود در اين راستا اداره کل نظارت بر مواد مخدر با انجام مطالعات کارشناسی، تدوين و بازنگری مقررات و ضوابط در صدد است تا از اين طريق زمينه را برای فعاليت صحيح و ضابطه‌مند توليد، توزيع و عرضه کنندگان مجاز الکل فراهم آورد.»

اما هنوز الکل گندم ۹۶ درصد را می‌شود از داروخانه‌ها، با يا بدون نسخه، به قيمت حدود ۲ هزار تومان خريد، قيمت الکل طبی معمولی هم حدود هزار تومان است.

*(برگرفته از مجله اینترنتی زیگزاگ)

اختلافات خانوادگی مانع بزرگ تربیت

و ... در ضمن نامه اش می نویسد:

پی نوشت ها :

1- روانشناسی تجربی ص 673.

برگرفته از کتاب آئین تربیت

Generalized Anxiety Disorder (GAD) Story - A Common Experience

"It has just always seemed like I was a worrier. I often feel restless and unable to relax. Sometimes, it comes and goes in a matter of minutes, and at other times, it's a constant series of thoughts, emotions and behaviors that don't stop for hours, sometimes even days. I worry about things like what i should fix for the dinner party, or whether or not somebody will like the present I got for them. It is becoming exceedingly difficult to let things go, to just drop them and move on."

"Restless and sleepless nights are the norm, not the exception. There are times when I just wake up completely wired in the middle of the night. And though I am up and on the move, I find it difficult to concentrate, even on simple things like reading a newspaper or book. Every once in a while, I feel a little light headed. I feel my heart start pounding. Just feeling the racing of my heart makes me worry even more. I was always imagining things are worse than they really are."

"I often times miss work. I feel really bad about this, but it just seems like there is nothing I can do. This, of course, leads to constant worry that I am going to lose my job."

Generalized anxiety disorder is a real illness, and if left untreated, may get worse over time. Speaking to a qualified medical professional is the first step to finding relief. Only a medical professional such as a medical doctor, psychiatrist or psychologist is qualified to diagnose and treat a generalized anxiety disorder.

Help is available through numerous methods that may include psychotherapy, prescription drugs and support groups.

What is
Generalized Anxiety Disorder?

"I just dread being alone at night. I don’t know why, but I do......"

"My thoughts won’t shut off. They’re constantly running, making me worry, worry, worry......"

"Will I ever be my old self again?"

"I can’t remember ever feeling relaxed and calm....What would that be like?"

"I’m always on edge....."

"I hate having to go to work anymore. I haven’t always been this way....."

Generalized anxiety disorder is a relatively common anxiety problem, affecting 3-4% of the population, that turns daily life into a state of worry, anxiety, and fear. Excessive thinking and dwelling on the "what ifs" characterizes this anxiety disorder. As a result, the person feels there’s no way out of the vicious cycle of anxiety and worry, and then becomes depressed about life and the state of anxiety they find themselves in.

Generalized anxiety usually does not cause people to avoid situations, and there isn’t an element of a "panic attack" involved in the prognosis, either. It’s the thinking, thinking, thinking, dwelling, dwelling, ruminating, ruminating, and inability to shut the mind off that so incapacitates the person. At other times, thoughts seem almost non-existent because the anxious feelings are so dominant. Feelings of worry, dread, lack of energy, and a loss of interest in life are common. Many times there is no "trigger" or "cause" for these feelings and the person realizes these feelings are irrational. Nevertheless, the feelings are very real. At this point, there is no "energy" or "zest" in life and no desire to want to do much.

This emotional fear and worry can be quite strong. If a loved one is ten minutes late, the person with generalized anxiety fears the very worst -- something’s dreadfully wrong (after all, they’re ten minutes late!), there’s been an accident, the paramedics are taking the person to the hospital and his injuries are just too critical to resuscitate him....."Oh, my God!.....WHAT AM I GOING TO DO?" Feelings of fear and anxiety rush in from these thoughts, and the vicious cycle of anxiety and depression runs wild.

Some people with generalized anxiety have fluctuations in mood from hour to hour, whereas others have "good days" and "bad days". Others do better in the morning, and others find it easier at the end of the day. These anxiety feelings and moods feed on themselves, leading the person to continue in the pattern of worry and anxiety -- unless something powerful breaks it up.

Physical manifestations of generalized anxiety may include headaches, trembling, twitching, irritability, frustration, and inability to concentrate. Sleep disturbances may also occur. Elements of social phobia and/or panic may sometimes be present, such as high levels of self-consciousness in some situations, and fear of not being able to escape from enclosed spaces.

It is also common, but not universal, for people with generalized anxiety to experience other problems, such as a quickness to startle from it, a lack of ability to fully relax, and the propensity to be in a state of constant motion. It is difficult for some people with generalized anxiety to settle down enough to have a quiet, reflective time where they can calm down, relax, and feel some peace and tranquility. Strategies to peacefully calm down and relax are one part in overcoming this problem.

Normal life stresses aggravate generalized anxiety. The person who typically performs well at work and receives a sense of accomplishment from it, all of a sudden finds that work has become drudgery. If work is perceived as a negative environment, and the person no longer feels fulfilled, then considerable worry takes place over these situations. As a result, the anticipatory anxiety about going to work can become quite strong.

Generalized anxiety has been shown to respond best to cognitive-behavioral therapy, an active therapy that involves more than just talking to a therapist. In CBT, the person gradually learns to see situations and problems in a different perspective and learns the methods and techniques to use to alleviate and reduce anxiety. Sometimes medication is a helpful adjunct to therapy, but for many people it is not necessary. Research indicates that generalized anxiety is fully treatable and can be successfully overcome over the course of about three to four months if the person is motivated and works toward recovery.

Generalized anxiety must be chipped away from all sides and that is what CBT is designed to do. No one has to live with generalized anxiety disorder......treatment for GAD has been shown to be both effective and successful.

Please seek a therapist who understands anxiety and the anxiety disorders. Remember, that just because a person has a degree behind their name, does not mean they understand and can treat an anxiety disorder. Feel free to ask questions of any professional and make sure your therapist understands and knows how to treat generalized anxiety. It is usually a good idea to see a specialist in this area (they don’t charge more), but they do have a practice that is geared toward the anxiety disorders.

The Anxiety Bookstore

Generalized Anxiety Home Page

What Is Social Anxiety?

Social anxiety is the third largest psychological problem
in the world today...

رویکردهای درمان متفاوتی شامل درمان‌های روان‌پویشی یا رفتار درمانی قابل استفاده است. اختلالات شخصیتی باعث به وجود آمدن الگوهای مخرب فکری می‌شوند. بنابراین درمان شناختی-رفتاری غالباً درمان بسیار اثربخشی است. این روش به بیمار کمک می‌کند که رفتارهای سازگارانه‌تر و الگوهای فکری دقیق‌تری را شکل دهد.

روان درمانی گاهی همراه با دارو درمانی صورت می‌گیرد. داروهایی که معمولاً در این مورد تجویز می گردند شامل داروهای ضدافسردگی، ضد روان‌پریشی و ضد اضطراب هستند. دارو درمانی به تنهایی برای درمان اختلالات شخصیتی توصیه نمی‌شود و بهتر است همراه با روان درمانی باشد.

نگاه اجمالی

اختلال شخصیت منفعل-مهاجم (Passive Aggressive Disorder)

ویژگی بالینی

ملاکهای تشخیص افتراقی اختلال شخصیت منفعل- مهاجم

• الگوی مستمر مقاومت منفی در مقابل در خواست دیگران برای عملکرد کافی که در اوایل بزرگسالی شروع شده و در زمینه‌های گوناگون ظاهر می‌شود. برای تشخیص اختلال وجود حداقل چهار علامت از علائم زیر ضروری است :
  

• اختلال منحصرا در جریان دوره‌های افسردگی روی نمی‌دهد و اختلال افسرده خویی (Dysthymic Disorder) توجیه بهتری برای آن نیست.

یک مثال

اختلال شخصیت افسرده (Depressed Personality Disorder)

ویژگی بالینی

تشخیص افتراقی شخصیت افسرده

درمان

• روان درمانی: روان درمانی درمان انتخابی برای اختلال شخصیت افسرده است. واین بیماران چون واقعیت سنگین خوبی دارند به روان درمانی بینش گرا و روان کاوی به خوبی پاسخ می‌دهند، اگر چه احتمالا درمان طولانی خواهد بود. همچنین می‌توان از شناخت درمانی ، گروه درمانی و روشهای خود یاری استفاده کرد.
  
  
• دارو درمانی: همراه با روان درمانی استفاده از ضدافسردگی می‌تواند بعضی از علائم را بهبود بخشیده ، نتایج روان درمانی را به حداکثر برساند.

اختلال شخصیت سادیستی (sadistic Personality Disorder)

ویژگی بالینی

تشخیص افتراقی اختلال شخصیت سادیسمی

یک مثال

اختلال شخصیت مازوخیستی (خود شکن) (Masochism Personality Disorder)

ویژگی بالینی

یک مثال

مباحث مرتبط با عنوان

• اختلال شخصیت منفعل - مهاجم
• اختلال شخصیت افسرده
• اختلال شخصیت سادیستی
• اختلال شخصیت سادو مازوخیستی
• اختلال شخصیت دوری گزین
• اختلال شخصیت وابسته
• اختلال شخصیت وسواسی - جبری
• دلیل تراشی
• کمال گرایی
• نفرت

Individuals with avoidant personality disorder are very uncomfortable in social situations, overwhelmed by feelings of inadequacy, and extremely sensitive to negative evaluation. They are terrified by the thought of being embarrassed in front of others and so withdraw and avoid others. They tend to have low self-esteem and to believe that they are unworthy of being liked or accepted. They are also very self-conscious and view their accomplishments as being of little or no worth.

They actively avoid situations that require social contact due to a dread of criticism, disapproval or rejection. A fear of saying something foolish or of embarrassing themselves makes them timid and hesitant in social situations. Even in intimate relationships they often express themselves carefully - afraid of being shamed or ridiculed.

Individuals with this disorder believe themselves to be unappealing or inferior to others. They usually have few or no close friends, though many actually yearn for intimate relationships, and frequently feel depressed and lonely. To escape these feelings, some take refuge in an inner world of fantasy and imagination which they consider safer than reality.

Avoidant personality disorder is similar to social phobia, and the two disorders often coexist. Both disorders cause a fear of humiliation and low confidence, but a key difference between the two is that people with a social phobia primarily fear social circumstances, while people with the personality disorder tend to fear close social relationships.

It is estimated that between 0.5 and 1.0 percent of adults have avoidant personality disorder - men suffering the disorder as frequently as women.

Diagnostic Criteria for Avoidant Personality:

A pervasive pattern of social inhibition, feelings of inadequacy, and hypersensitivity to negative evaluation, beginning by early adulthood and present in a variety of contexts, as indicated by four (or more) of the following:

(1) avoids occupational activities that involve significant interpersonal contact, because of fears of criticism, disapproval, or rejection

(2) is unwilling to get involved with people unless certain of being liked

(3) shows restraint within intimate relationships because of the fear of being shamed or ridiculed

(4) is preoccupied with being criticized or rejected in social situations

(5) is inhibited in new interpersonal situations because of feelings of inadequacy

(6) views self as socially inept, personally unappealing, or inferior to others

(7) is unusually reluctant to take personal risks or to engage in any new activities because they may prove embarrassing

Treatment of Avoidant Personality:

It is not uncommon for individuals with avoidant personality disorder to enter therapy, but keeping them in treatment can often be a challenge as many of them soon begin distrust the therapist's sincerity and start to fear his or her rejection.

Therapists tend to treat people with avoidant personality disorder much as they treat people with social phobias and other anxiety disorders. Desensitization techniques have proven to be quite effective, and similar to the treatment of a social phobia, the avoidant personality disorder may be taken outside of the office. Such approaches have had at least modest success.

Group therapy may also be recommended to provide practice in social interactions and to help desensitize the individual to the exaggerated threat of rejection.

Antianxiety and antidepressant drugs are sometimes useful in reducing the social anxiety of people with avoidant personality disorder, although the symptoms usually return when the medication is stopped.

Personal Stories of Avoidant Personality:

"I'm told i was a very nice active boy,untill i went to kindergarten,where my troubles started.I was quite active, almost hyper active kind of child and was quite soft and kind compared to other kids,thus provoked rejection in group - they hated me to degree when i'd be tottally avoided by most members of group.Being physical abused (punched,kicked,pushed etc) did not help me,and i grew quite avoidant.Pretty much same happened in school, I was picked upon,made fun of,and beaten up once in awhile.My parents were not told about most of this of course, and i led quite isolated lifestyle,having only few friends i can actually trust.Most of them rejected me after 1-2 years of friendships anyways.to the end of middle school i started to "fight back" a little,started working out and went to some karate sections for a little while.Once i grew big enough most physical attacks ceased,and i was pretty tolerant to verbal ones.As i went to high school,I became somewhat more open and more secure,but even today people who do not know me closely percieve me as cold and avoidant.I tend to have agressive outbursts,because as i was growing being agressive was rewarded-it meant i would not be picked upon as much.It's hard to control those feelings,because it took a lot of courage to learn to be aggresive ,i was a totall "wuss" compared to other kids,and it took me long time to work that out.Now i'm working out how to be more controled and more open.I only visited psychiatrist once,but such anxiety took hold of me,i could never go back there.Now i'm in my 19's and i still got troubles to figure out. I have problems with building relationship with people,i not only dont trust people,i sometimes create situations where the other person feels left out.I can stop talking to that person for long time,but it's not because i'm trying to be manipulative(i'm almost certain this is major issue that stops most of my relationships)but because i need time to "think" person trough,to think if i can trust that person or not.Most people feel very bad,because they feel that i do not care about their feelings,and they feel hurt. Relationship create a lot anxiety for me - even if i look cold,i might be experiencing a waterfall of emotions,feel angry,depressed and just want to smash things or hurt someone.However,on bright side,i think i'm on my way to a more normal personality- as time passes,i accept myself more,and i work out some of the issues i have.Unfortunately,Schoolwork and my general education suffered greatly,i probably will have to take extra courses and pay extra money for school. Personally,for people with this kind of thing,i think it's best to slowly build up charcter-start working out at gym, doing physical activities - it will not only improve your body,but more you hang around people,more you will learn and it will be easier to be in a society."
- Anonymous

For more personal stories of living with this disorder please visit this page.

If you would like to share your story of living with this disorder, or if you are a loved one of avoidant individual and would like to tell your tale - please email me and I will include it on this page.

added:

To a normal person, casual social activity actually strengthens and reaffirms their own unique, personal identity.  And when they get stroked, admired, and complimented, it also increases their self-esteem.  To an AvPD person, casual social activity just underscores a feeling of alienation, and stifles his or her own true identity.  It is an effort that is energy-inefficient and devoid of pay-off.

عشق از نظر علمي چيست ؟

^{زندگي بدون عشق مثل استفاده از تنفس مصنوعي است.}

^{آيا من به خاطر اينكه به شما نياز دارم دوستتان دارم؟ يا به خاطر اينكه دوستتان دارم به شما نياز دارم؟ (اريج فرام)}

^{وقتي به كسي مي گوييد «دوستت دارم» به چه معني است؟ جوابها و تفاسير زيادي به اين سؤال وجود دارد. اما زماني كه اين سؤال را مي پرسيد اكثريت مردم مي گويند كه عشق يك حس است و در قالب كلمه نمي گنجد. مردمي كه عاشق شدن را تجربه كردند از يك احساس دروني شبيه خواب گرم و شيرين گاهي از گيجي و بي فكري صحبت مي دهند. مارازيتي دوناتلا روانپزشك از دانشگاه پيزا بيان كرده كه «ديوانه وار عاشق شدن براستي باعث بيماري رواني مي شود.»}

^{هميشه مردم مي پرسند «عشق واقعي را چگونه بشناسم؟ چگونه مطمئن شوم چه زماني عشق آسيب به من مي زند؟» در تلاشي براي پاسخ به اين سؤالها، از مردمي كه احساس عاشقي را تجربه كردند سؤال شد و اين نتايج طبق تحقيقات انسان شناس پروفسور هلن اي. فيشر بدست آمد:}

^{مردمي كه عاشق شدند نيروي قوي را حس مي كنند كه سبب كشش اين دو جنس به هم مي شود، گاهي اين نيرو، كشش قوي فيزيكي است و به گفته روانشناسان عامل مهمي در عشق خيالي است. گاهي فراتر از اين بوده و تحقيقات جديد پيشنهاد مي كند بدنهاي ما فرايندهايي را ايجاد مي كند كه مطمئن مي شويم عاشق جنس مخالف شده ايم.}

^{شرح عشق از نظر بيولوژي}

^{فرد ممكن است روابط نامشروع با شريكش صرفاً بخاطر لذت جنسي داشته باشد، در آن هنگام كشش قوي را به شريكش احساس مي كند. در موارد زيادي يكي يا هر دو طرف در يافتن عشق ثابت و با دوام اشتباه مي كنند. بي شك مي دانيم كه چنين اشتباهاتي چه بهاي گزافي دارد. هلن اي. فيشر در بررسي اش گفت: «مغز اين مراحل را طي مي كند: شهوت، كشش و وابستگي» كه اين كشش را مي توان از نظر زيستي شرح داد. او دريافت كه بعد از اوج لذت جنسي، سطح هورمونهاي واسوپرسين در مردان و اكسي توسين در زنان طغيان مي كند. اين هورمونها بعنوان علت وابستگي شناخته شدند، كه منجر شد فيشر نتيجه بگيرد حضور اين مواد شيميايي در بدن مسؤول نزديكي زوجها بعد از آميزش جنسي است.}

^{در مقاله اي در سربرم، يك مغزشناس به نام دانافرم سه سيستم مرتبط با همسر، توليدمثل و والدين را توضيح مي دهد. اين سيستمها شهوت، كشش و وابستگي ناميده شده است.}

^{شهوت: راهي غريزي است كه آنقدر مرد و زن تحريك مي كند. تا عمل جنسي بين آندو انجام شود.}

^{كشش: اين سيستم دو شريك را بطور شهوت آميزي متمركز مي كند تا تلقيح انجام گيرد. فيشر متوجه شد فرضيه سيستم كشش بعنوان راهي فردي است تا بهترين شريك را انتخاب و اين تمركز را ادامه دهد. افراد كه فكر مي كردند بطور ژنتيكي برترند ، و هنوز هم هستند، مي توانند شريك زناشويي مطلوبي باشند.}

^{وابستگي: اين روش عاطفي (اصطلاح «عشق مهربان») بوجود آمده است تا زاد و ولد و حيات نسل ضمانت شود. منظور اصلي از افزايش سطح هورمونهاي واسوپرسين و اكسي توسين كه در بالا ذكر شد حفظ زندگي مشترك والدين است، حداقل تا زماني كه فرزند توانايي مراقبت از خود را داشته باشد. جالب است بدانيد شهوت و كشش هميشه دست به دست هم نمي دهند. چراكه در گزارشي وقتي مرد و زن تستسترون را به خود تزريق كردند ـ تستسترون هورموني است كه بعنوان افزاينده تمايل جنسي شناخته شده است ـ سكسشان افزايش يافت اما آنها عاشق هم نشدند.}

^{در اين گزارش فيشر همچنين به مطالعات اجرا شده د.مارازيتي و همكارانش اشاره كرد كه عاشق شدن را مربوط به سطوح پايين هورمون سروتونين مي دانند. اما بر طبق گفته مارازيتي، اين تعادل شيميايي در انسانها ثابت نيست، تاييد مي كند كشش شهواني براي هميشه پابرجا نمي ماند. در آزمايشي بعد از اين مدت كه افراد را در حالت شيفتگي بين 12 تا 18 ماه بررسي كردند، سطوح سروتونين در بدن مردان و زنان شيفته و از خودبيخود تغيير مي كند و بازگشت سطوح مشابه در افرادي كه عاشق نشدند، ديده شد.}

^{اين تحقيق از اين نظر مهم است كه چگونگي عملكرد سيستم بيولوژيكي را همراه با فرايند احساسي شرح مي دهد. هر زمان كه ما شريك مناسب را پيدا كرديم، مي توانيم به سيستم هاي بيولوژيكي و شيميايي مان اعتماد كنيم كه ما را در رسيدن به اهداف احساسي كمك مي كند. و زماني كه شريكمان جذابيت كمتري برايمان دارد لزوماً به اين معني نيست كه عشق ديگري غير از ما دارد. ساده تر اينكه فرايندهاي بيولوژيكي بطور طبيعي كار خود را انجام مي دهد.}

^{مردم مي گويند كه در جستجوي همسر مطلوبشان هستند شخصي كه چگونگي نگاه به زندگي خود، مهمترين ارزشهايش و نيروي محركي كه سبب حركتش است را با ما تقسيم كند. پروفسور ناتانيل براندن، مي گويد «وقتي شخصي را مي بينيم فكر مي كنيم چگونه خودش را آزمايش مي كند. ما سطح هيجان يا فقدان هيجان فردي را حس مي كنيم. كشش يا دفع فوري ما غيرارادي است بخاطر اينكه بدن و احساسات ما واكنش سريعتري نسبت به فكري كه در قالب كلمه بگنجد، شكل مي دهد.»}

^{آندرا ان.جونز در نظريه جواني در روزنامه اي كه توسط سرويس Pacific News منتشر شد گفته: هر شخصي يك موجود زنده منحصر بفرد است. آنچه در يك لحظه احساس مي كنيم اينكه شريك انتخابي ما چيزي دارد كه مي تواند زندگي ما را كامل كند. چنين شخصي احتمالات جديدي را مي آورد كه مي تواند ما را توانگرتر كند. اين مطلب به اين معني نيست كه شخص جديدي كه يافتيم تنها شخصي است كه مي تواند زندگي ما را بهبود بخشد. ممكن است اشخاص ديگري هم چنين باشند. به اين دليل نتيجه گيري مي شود براي هر شخصي بيش از يك معشوق وجود دارد.}

^{اين قضاوت فوري از سازگاري در اولين برخوردتان كه با همديگر آشنا مي شويد، اتفاق مي افتد. چون فرايندهاي منطقي فكري سريعترند، همه شما در اولين ارتباط اين مطلب را حس مي كنيد اما دليلي براي توضيح آن نداريد.}

^{پس از اين با شريكتان خودماني تر مي شويد و شروع به يافتن راهي كه او هست، واكنش ها و تجربيات عاطفي و غيره مي كنيد. توانايي تشخيص تشابهات و تفاهمات فردي را داريد، بنابراين اولين كشش متقابل برايتان روشن است. درست است كه كشش متقابل زوجها را بهم نزديك مي كند اما عشق كششي عميق تر از آن ايجاد مي كند.}

Allan Schwartz, Ph.D. Dr. Schwartz's Weblog

Allan Schwartz Homepage · View Full Archive · Contact Dr. Schwartz · RSS Feed

Shame and Avoidant Personality Disorder

There is probably no more difficult and painful emotion than shame. Shame involves complete self-condemnation. It is a major attack against the self in which the individual believes they will be found utterly unacceptable by society. As a result of its overwhelming force, shame causes feelings of disgrace and dishonor. A person who feels shame wants to hide from everyone.

By contrast, guilt does not involve self condemnation. Instead, guilt involves self criticism for a mistaken act or behavior. The self criticism is directed at an error that one has committed for which they feel guilty and want to make restoration. Of course, psychologically speaking, there is overlap between shame and guilt where the shamed person may also have feelings of guilt.

However, shame is much more public than guilt. A person who feels shame expects condemnation from everyone. The person who feels guilt may be the only one who is aware that an error has been committed. A guilty person may feel a loss of self esteem but not to the extent that is experienced by the shamed individual. For example, a student who successfully cheats on an examination may feel guilty for the high grade the professor has awarded because it was not earned. But no one is aware of the cheating. On the other hand, a student who is caught cheating during an exam, with books open on his lap, right in front of his fellow students, may indeed feel extreme shame and embarrassment. The shame is due to the fact that everyone is aware of the serious nature of the infraction.

In the great American novel, The Scarlett Letter, by Nathanial Hawthorne, Hester Prynne exemplifies the power of shame. The novel takes place in puritanical Boston during the seventeenth century. As the novel points out, there was a scaffold in the center of Boston where sinners were publicly displayed. Towns-people would hurl insults at them to humiliate them for having sinned. Hester suffered this fate when it was discovered that her child was the product of an adulterous affair. She was sentenced to wear a large Scarlett Letter on her breast. She was socially isolated and alienated for her indiscretion.

There are a significant number of people who suffer from the personality disorder called Social Avoidance. Social Avoidance Disorder is sometimes mistaken for Social Anxiety Disorder or Social Phobia. The difference between an anxiety disorder or social phobia and an avoidant personality disorder has to do with the nature of personality disorders. A personality disorder is a lifelong pattern of behavior that causes problems with work and personal relationships. The fact that this is a lifelong pattern of behavior makes treatment extremely difficult.

The symptoms of avoidant personality disorder include lifelong patterns of behavior such as:

1. Social phobia with enormous anxiety about being around other people.

2. Extreme shyness.

3. Feelings of inadequacy and sensitivity to rejection and criticism.

4. Choosing loneliness and isolation instead of risking connecting to other people.

5. Extreme sensitivity to criticism and shame when criticized.

6. Avoiding criticism more than anything else.

7. Choosing social isolation as a way to avoid criticism.

advertisement

8. Avoiding making eye contact at work or elsewhere.

9. Avoiding saying anything at work or elsewhere.

10. The avoidant individual is on the lookout for any signs of disapproval from others. This type of vigilant appraisal of others may even have a paranoid flavor to it but has more to do with the overpowering wish to protect themselves against ridicule, derision, and humiliation.

While shame is a universal human emotion found in all civilizations and cultures, there are different set of roots from which the reasons for shame spring. Here in western civilization, there is a lot of emphasis placed on being a separate, autonomous, unemotional individualist. Hollywood movies with actors such as Clint Eastwood, John Wayne, and Gary Cooper, portray the heroic male who is strong, courageous, and silent. These roles portray self-reliance to the utmost degree.

The high value placed on individuality and self sufficiency in Western Society plays a significant role in complicating things for those who struggle with avoidant personality disorder. The complication is that the value placed on individuality becomes a rationalization or excuse for avoiding social interaction. For these individuals, social interaction is so painful that it must be shunned at all costs. Yet, in most careers it is necessary to behave in socially acceptable ways in order to become successful. It soon becomes apparent to these individuals that they must rely on the cooperation of other people in the work place and elsewhere. Needing the cooperation of others at work is experienced as a threat because they are forced to face up to their social fears and long established patterns of behavior. In fact, the socially avoidant person may experience having to rely on others as a humiliation. Strongly invested in the belief that it is better to "go it alone," they want to withdraw into isolation. It’s a real conundrum, to want to avoid social contact on the one hand because it arouses too much anxiety and to have to admit to needing others in order to function successfully. Independence is highly valued regardless of issues of anxiety and the need for social avoidance.

At the very same time, the nature of the Socially Avoidant Person is such that any criticism, even the slightest, is experienced as acutely painful. In fact, being criticized causes the avoidant person to feel humiliated and, therefore shamed.

The simple fact is that all of us, as members of the human species, have a need to belong. While most of us need to spend some time alone, too much aloneness results in depression. Even those with Avoidant Personality Disorder become depressed if they are alone too much of the time. The healthy need to feel accepted and to belong outweighs the wish to avoid.

In all of the cases of avoidant personality disorder I have treated the individuals were either married or in long term relationships. In addition, most were working or had been working until they were forced to resign as a result of overwhelming anxiety and severe depression. Most of the people I have treated were also extremely bright and had attained high levels of education and professional status. They ran into trouble quickly after they started their careers as a result of the demand put on them to be social in their job or profession. As a result of this trouble, they were forced to seek psychotherapy.

Of the cases of people with Avoidant Personality Disorder, those who were married also ran into difficulty with their spouses. The reasons for the marital difficulties had to do with the fact that the spouse with the personality disorder rarely wanted to go out and socialize. The unwillingness to be in social situations even included going to movies, restaurants, and having friends and family over for social visits.

There are a variety of treatments available for Avoidant Personality Disorder. Medication can be useful in reducing anxiety and depression. Among the types of medications used are the anti depressants and/or the anti anxiety drugs. When these symptoms are reduced, individuals with this disorder often find it easier to make use of psychotherapy.

Cognitive-behavioral therapy is most useful with the social phobias and avoidant disorders because the emphasis is on changing thinking patterns as well as modifying behavior. The emphasis is on helping the patient face and become desensitized to the stimuli (social situations) that cause them the most trouble. Behavior modification includes learning the social skills necessary to function in society. Among the skills needed to be developed are: 1. making eye contact with people, 2. learning to greet people with a smile and rehearsing common verbal interactions between people, 3. learning how to be assertive in ways that are appropriate, 4. learning what to say or how to respond in a variety of social situations, and 5. learning and rehearsing how to carry on common everyday conversations with people.

Attending assertive training classes is something which can also be helpful for these individuals, as is group therapy, and learning the social skills necessary to function in society.

Once burned twice shy"

That's not a good description of how it works with me.  I get burned just
about every
time I'm not shy, and I save my burns and re-apply them frequently
For example, (and I choose this example because it one of the less painful
to relive) I was at a barbecue party five years ago with some people from
work.  The subject of the town of Madison, Wisconsin came up.  I related a
story of how I was traveling with some people who decided to dumpster-dive
the Pizza Hut there.  A PH worker saw them, came out and said to stop, that
he'd bring them out a fresh pizza--and he did.  I was only in Madison for
about a day and a half but I had several experiences similar to that, it was
like being at a gathering!

Anyway, after I told the people at the party about this, I immediately
started thinking that they were thinking horrible thoughts about me--that
they were thinking I
was some sort of disease-ridden, worthless, dirty-filthy freak.

But there was no reason to think that.  The main guy I was talking to had a
Jerry Garcia poster in his cube and occasionally referred to himself as an
"old hippy" and in fact even looked a lot like Jerry.  It's pretty unlikely
he'd be thinking anything bad about me for being on the scene of an
attempted dumpster-diving many years ago.

 I told myself this and I knew this to be true, but my feelings didn't
believe me.  My emotions believed the voice that said I'd made a horrifying
grotesquery of myself in the minds of the people around me.  For the rest of
the time I was there I felt so humiliated I could barely breathe, let alone
talk.  I didn't show it though.  I left as soon as I could without being too
obvious about it.

I still remember it and at times I'll be letting my mind drift, suddenly
that event will pop into my head and I'm feeling every bit of the
humiliation and shame all over again.  In my memory I have a vast collection
of moments like this, some much worse (in some cases I actually did do
something embarrassing) and they all come back occasionally to pay me a
visit at some unsuspecting moment, like a surprise kick in the nuts.

I've made some progress in not letting these things pop into my conscious
mind, but I know they're all there in my memory, I can feel them seeping
their poison into my conscious.  (And for all you Freud-bashers out there,
I'm using the terms conscious and subconscious loosely.)

I have to find some way to neutralize the effect these saved humiliations
have before I can go forward.  The main cause of my hesitation around people
and avoidance of them is because I don't want to collect any more of these.

 a.k.a. 'Avoidant personality

I don't trust anyone, least of all myself.  But that lack of trust doesn't
protect me from harm.  Not at all.

Interesting.  I don't have that book.  Probably isn't sold separately, I
guess I might obtain another Bible.  Most mainstream religion horrifies me
but I know that each one has some precious gems at the core.

مقدمه : 

در حیطه کار با کودکان مهمترین و شایع ترین علت ارجاع کودکان به بخشهای کاردرمانی اختلال در توجه است.

 تقریبا محال است که کودکی به شما مراجعه کند و شکایت مادر نقص توجه نباشد. اما این نقص در توجه در اختلالات زیادی دیده میشود .ADHD   اولین اختلالی است با نقص توجه به ذهنمان می آید . پیش آمده کودکی را به ما ارجاع بدهند که تشخیصی نداشته باشد و علایمی از برخی اختلالات را داشته باشد اما این علایم آنقدر شدید و واضح نباشد که آن سایر اختلالات ( اوتیسم، آسپرگر ، ADHD ، افسردگی، . . )  باشند.  شاید این کودک ADD   باشد. من این پست را با استفاده ازاین منبع  :

 Attention Defict Disorder Misdiagnosis: approaching ADD from brain behavior / neuropsychological perspective for assessment and treatment  

و تجربیاتم در کار با کودکان در کلینیکها و مهد کودک نوشتم.از  شما درخواست میکنم با نظراتتون و تجربیاتتون کمکم کنید.

آنچه  شما درباره خود فکر می‌کنید، بسیار مهم‌تر از اندیشه‌هایی است که دیگران درباره شما دارند.

شخصیت دوری‌گزین:

این افراد نسبت به طرد شدن بسیار حساس هستند و این علامت اصلی این اختلال است. این بیماران نه خجالتی هستند، نه غیر‌اجتماعی. بر عکس علاقه شدیدی به روابط اجتماعی دارند ولی ترس از طرد شدن مانع اصلی دوری کردن آنها از روابط اجتماعی است.

اختلال شخصیت دوری‌گزین:

عبارت است از شخصیت خجول و ترسو به گونه‌ای که این افراد نسبت به طرد شدن از طرف دیگران فوق‌العاده حساس هستند و این باعث می‌شود خود را از اجتماع دور سازند. این افراد خجالتی و غیر‌اجتماعی نیستند و حتی به داشتن دوست و همنشین علاقه شدید دارند اما از دیگران پذیرش بدون انتقاد خواستارند.

خصایص بالینی:

علامت اصلی این اختلال حساسیت نسبت به طرد شدن از جانب دیگران می‌باشد و علی‌رغم اینکه علاقه به ارتباط با دیگران دارند ولی می‌ترسند که از طرف دیگران طرد شوند و همین امر باعث می‌شود که آنها دوست نزدیک نداشته باشند این اشخاص اعتماد به نفس پایینی دارند و از اینکه در جمع اظهار نظر کنند واهمه دارند. آنها خود را دست‌کم می‌گیرند، و افرادی ترسو هستند و کوچک‌ترین اشاره دیگران را مبنی بر تحقیر خویش قلمداد می‌کنند.

معیارها:

1- دوری کردن از فعالیت‌های شغلی به دلیل ترس از انتقاد و طرد شدن و عدم پذیرش.

2- محدویت در برقراری روابط صمیمانه با دیگران به دلیل ترس از تحقیر و شرمساری.

3- خود را از نظر اجتماعی فردی نا لایق و فاقد جذابیت و یا پایین‌تر از دیگران می‌دانند.

4- مردد در انجام کارهای مهم ویا شرکت در فعالیت‌ها به دلیل ترس از شرمندگی.

5- خواستار رابطه و بر خورد با افراد نباشد، مگر با برخی از کسانی که دوستشان دارد.

6- اشتغال ذهنی به این مسئله که مبادا در موقعیت‌های اجتماعی بر او خرده  بگیرند یا طرد شود.

مثال:

آتوسا بیست سال سن دارد ولی با وجود سنش دختری گوشه‌گیر و منزوی می‌باشد. او در فعالیت‌های گروهی با دوستانش شرکت نمی‌کند حتی در جمع‌های خانوادگی نیز با کسی هم صحبت نمی‌شود. در خانواده نیز فقط به مادرش اطمینان دارد و فقط با او صحبت می‌کند. مادرش از این موضوع سخت ناراحت است، چون دخترش در جمع خانوادگی و دوستانش با کوچک‌ترین حرفی منزوی و گوشه‌گیر می‌شود و سریعاً خود را از جمع دور می‌کند. این رفتار آتوسا باعث شده تا مادرش او را نزد روانپزشک برده تا دخترش همانند هم‌سن و سالا‌نش در اجتماع بدون ترس و نگرانی زندگی کند.

نويسنده : مهدي رحيمي گل سفيدي

www.TyeKal.com

There are number of instances in life when people hurt us, either with their actions or with their words. There may be times when they did not really mean it, but it just happened that you perceived them in a different way.

However, there are certain people who seem to be out there with a mission to make your life miserable. They will do everything possible to make you feel bad, they will criticize you, humiliate you, abuse you and what not. You are a nice person and you are unable to figure out why these particular people are behaving in this odd fashion.

Ultimately, you start to ignore them, and hate them, and try to escape. But the bad taste in the mouth remains. You do not even want to confront as you are afraid that it will lead the unpleasantness. And many times confrontation may make the situation worse, as your tormentor realizes that he/has succeeded in making you feel bad. So, what will you do? How will you react? Crying in frustration is definitely not going to help.

Lot of people may advice you to "Be positive". But how can you be positive when you actually feeling negative? How can you love, forgive and forget when inside the core of your heart you are feeling loath and revenge?

How? How? How?

Yes, you can, if you know this secret that I am going to share with you. But before that I will like to tell you a story.

In a class a professor, drew a small dot on the white board, and asked his students what they see. Everyone, shouted in unison "A dot".

The professor asked them to look carefully and answer. But their answer was the same. Then he asked his students, that can not they see the white board, the wall on which it is hung, the professor and the table in front of him.

The students were amazed at their own answer, because, they in fact could see much more than the dot. But then previously why they could not see it all?

The reason as the professor explained was "Focus". What we are focusing in life? Because, he drew a dot everyone saw the dot. When he brought their attention to other things they could see it as well, but not before that.

In our lives we focus at the problem, and keep on harping about it. But in fact, the solution is situated not inside but outside the problem. All we need to learn is to look at the white board and not at the dot.

Now, there is this person bothering you, abusing, you, making you feel miserable, though you want to be friends with him or her. And you are feeling bad, exactly as this person wanted. But there is an escape to this. Now next time something like this happens, and you are feeling negative try "praying."

"Praying", you must be saying, "But I do pray"

Let me ask you...." For whom do you pray?"

It's possible that your answer is "I pray to God to give me strength and tolerance"

That is what we should do. Right!

Right, but where is your focus? When you pray to God and ask for strength and tolerance you actually believe that you lack it. Your focus automatically is on your misery and it gets reinforced in your mind and you eventually feel more miserable.

So, next time rather than praying for yourself, pray for your tormentor. Jesus when he was on cross was not praying for himself, but for people who were crucifying him. He said "Father, forgive them, they do not know what they are doing."

Prey, for the person who has done you wrong. He is the person who should be pitied and not you. Think, how much he or she has lost, by behaving the way he/she did. He/she has lost the pleasure of a beautiful relationship with a nice person like you. He/she has become lonelier, more secluded, and all by himself/herself. Don't you think such a person needs your help? You can help by preying for him/her.

And hey presto! What happens? Your negativity melts and you start feeling positive. Your misery will disappear, since, now your anger will turn into pity. Your focus will shift from you to the other person. You will feel that the other person is actually more of a victim of his or her own action than you are. Since you are preying for someone else, you are the giver. You can not feel negative when you are giving. You will do something very positive. You can not do positive and feel negative at the same time. You will feel good; in fact you will start feeling "GREAT".

Please remember

"God grants us our wishes when we are praying for other" and "No one has the right to hurt you against your wish."

Have faith and do well. You are not alone. God is always there with you!

In life we all experience our ups and downs. Even if many of us would like life to be pretty much simple or perfect. However, this is far from reality. In life there is a balance between happiness and sadness. The sources that lead to either feeling may vary. Examples of what brings happiness to some people are obtaining a college degree, starting a new career, seeing an old friend etc. There is really not just one action or situation that can bring a smile in to our faces. However, this same principle applies to the feeling of sadness or grief. One reason why a person may feel sad could be cause by the actions of another person. If you ever felt sad because someone you love hurt you by betraying you, being mean to you etc. Then you get my point.

But, what should you do when a significant other hurts you? In my opinion you should not do anything; Except for standing up for yourself, by this I mean that it is okay to communicate your feelings to them and protecting yourself if necessary. Other than that you should let life run its course. I do not know about you but, I am a firm believer of “karma” or on the popular saying “what goes around comes around.” When a person is unfair with me or simply treats me in a wrongful manner, I would usually withdraw or confront them. But, I do not try to take justice in to my own hands (revenge).

I know that some people would disagree with me but, we are not all alike and that is fine. For me personally, whenever someone does not appreciate me as a person, friend, lover, etc. and does me wrong I believe that it is their loss not mines. I believe that whenever someone that you have done nothing wrong to treats you unfairly it is a direct reflection of their personality. Think about it people that can not respect or appreciate you for who you are may not deserve you after all. An example of this would be a cheating partner he or she may have one thousand excuses and they may sound like this: my partner does not take care of me, my partner is mean to me, my partner does not help me, my partner does not appreciate me etc. I will stop listing excuses but I am pretty sure that you can add several more issues to it. When in reality the cheating spouse may be leaving out a few problems related to their own character flaws and they sound like this: I am being un-loyal to the person that shares his or her life with me; I am cheating because I am unable to be committed in a relationship etc. Did you see the connection? Isn’t it evident that the cheating partner has more issues than the other one? Wouldn’t things be different if the person sought to fix the problem with their partner instead running out and taking actions that will further destroy the marriage? Yes, I believe it would make a ton of difference.

So, whenever someone hurts you, do not let their actions change anything about you. Let life take its course and one day karma will catch up with them. Then they will know that treating others poorly is wrong. You on the other hand get to keep your head up!

مراحل رشد روانی اریک اریکسون

رشد روانی-اجتماعی چیست؟نظریه رشد روانی-اجتماعی اریکسون یکی از معروف‌ترین نظریه‌های شخصیت در روان‌شناسی است. اریکسون نیز همانند فروید اعتقاد داشت که شخصیت هر فرد، طی مراحلی رشد می‌یابد. نظریه اریکسون برخلاف نظریه مراحل روانی-جنسی فروید، به تشریح تاثیر تجربه اجتماعی در تمام طول عمر می‌پردازد.

یکی از عناصر اصلی در نظریه مراحل روانی-اجتماعی اریکسون، رشد هوّیت خود ( ego identity ) است. «هویت خود»، حس آگاهانه خود است که ما از طریق تعاملات اجتماعی رشد می‌دهیم. به گفته اریکسون، «هویت خود» ما با هر تجربه و اطلاعات جدیدی که در تعاملات روزانه خود با دیگران به دست می‌آوریم، دائماً تغییر می‌کند. اریکسون همچنین عقیده داشت که علاوه بر «هویت خود»، یک حس صلاحیت نیز انگیزه رفتار و اعمال ما را تشکیل می‌دهد.

هر مرحله در نظریه اریکسون به صلاحیت یافتن و شایسته شدن در یک محدوده از زندگی مربوط است. اگر یک مرحله به خوبی پشت‌سر گذاشته شود، شخص احساس تسلّط خواهد کرد. و اگر یک مرحله به طور ضعیفی مدیریت شود، حس بی‌کفایتی در شخص پدید خواهد آمد.

اریکسون عقیده داشت که افراد در هر مرحله، با یک تضاد روبرو می‌شوند که نقطه عطفی در پروسه رشد خواهد بود. به عقیده اریکسون، این تضادها بر به وجود آوردن یک کیفیت روانی یا ناکامی در به وجود آوردن آن کیفیت متمرکزند. در خلال این دوره، هم زمینه برای رشد شخصی بسیار فراهم است و هم از سوی دیگر، برای شکست و ناکامی.

مرحله 1 رشد روانی- اجتماعی: اعتماد در برابر بی‌اعتمادی

• نخستین مرحله نظریه رشد روانی-اجتماعی اریکسون بین تولّد تا یک سالگی پدید می‌آید و بنیادی‌ترین مرحله در زندگی است.
• به دلیل آن که نوزاد به طور کامل وابسته است، رشد اعتماد در او به کیفیت و قابلیت اطمینان کسی که از او پرستاری می‌کند بستگی دارد.
• اگر اعتماد به نحو موفقیت‌آمیزی در کودک رشد یابد، او در دنیا احساس امنیت خواهد کرد. اگر پرستار ناسازگار، پس زننده یا از نظر عاطفی غیرقابل دسترس باشد، به رشد حس بی‌اعتمادی در کودک کمک می‌کند. عدم توفیق در رشد اعتماد، به ترس و باور این که دنیا ناسازگار و غیرقابل پیش‌بینی است منجر می‌گردد.

مرحله 2 رشد روانی-اجتماعی: خودگردانی و اتکاء به نفس در برابر شرم و شک

•  دومن مرحله نظریه رشد روانی-اجتماعی اریکسون در دوران اولیه کودکی صورت می‌گیرد و بر شکل‌گیری و رشد حس عمیق‌تری از کنترل شخصی در کودکان تمرکز دارد.
• اریکسون همانند فروید عقیده داشت که آموزش آداب دستشویی رفتن، بخش حیاتی و ضروری این فرایند است. امّا استدلال اریکسون کاملاً با فروید متفاوت بود. اریکسون عقیده داشت که یادگیری کنترل کارکرد بدن به پیدایش حس کنترل و استقلال می‌انجامد.
• رویدادهای مهم دیگر در این مرحله شامل به دست آوردن کنترل بیشتر بر انتخاب غذا، اسباب‌بازی و لباس است.
• کودکانی که این مرحله را با موفقیت پشت سربگذارند، احساس امنیت و اطمینان می‌کنند. در غیر این صورت، حس بی‌کفایتی و شک به خود در آن‌ها باقی می‌ماند.

مرحله 3 رشد روانی-اجتماعی: ابتکار در برابر گناه

•  در خلال سال‌های قبل از مدرسه، کودکان شروع به قدرت نمایی و اعمال کنترل بر دنیای خود از طریق برخی بازی‌ها و سایر تعاملات اجتماعی می‌کنند.
• کودکانی که این مرحله را با موفقیت بگذرانند، حس توانایی شخصی و قابلیت رهبری دیگران را پیدا می‌کنند. و آن‌هایی که در به دست آوردن این مهارت‌ها ناکام می‌مانند، حس گناه، شک به خود و کمبود ابتکار در آن‌ها باقی می‌ماند.

مرحله 4 رشد روانی-اجتماعی: کوشایی در برابر حقارت

• این مرحله، سال‌های اول مدرسه، تقریباً از 5 سالگی تا 11 سالگی را در برمی‌گیرد.
• کودکان از طریق تعاملات اجتماعی شروع به رشد حس غرور نسبت به دستاوردها و توانائی‌های خود می‌کنند.
• کودکانی که توسط والدین یا معلمان تشویق و هدایت می‌شوند، حس کفایت، صلاحیت و اعتقاد به توانایی‌های خود در آن‌ها به وجود می‌آید.
• آن‌هایی که از سوی والدین، معلمان یا هم‌سن و سال‌های خود به قدر کافی مورد تشویق قرار نمی‌گیرند به توانایی خود برای موفقیت، شک خواهند کرد.

  مرحله 5 رشد روانی-اجتماعی: هویت در برابر گم‌گشتگی

• در دوران نوجوانی، کودکان به کشف استقلال خود می‌پردازند و به عبارت دیگر، خود را حس می‌کنند.
• آن‌هایی که از طریق کاوش‌های شخصی، تشویق و پشتیبانی مناسبی دریافت کنند، این مرحله را با حس استقلال و کنترل و نیز حسی قوی نسبت به خود پشت‌سر می‌گذارند. و کسانی که نسبت به باورها و تمایلات خود نامطمئن بمانند، درباره خود و آینده نیز نامطمئن و گم‌گشته خواهند بود.

مرحله 6 رشد روانی-اجتماعی: تعلّق در برابر انزوا

• این مرحله، دوران اولیه بزرگسالی، یعنی زمانی که افراد به کشف روابط شخصی می‌پردازند را در بر می‌گیرد.
• اریکسون عیقده داشت که برقرار کردن روابط نزدیک و متعهدانه با دیگران ضرورت دارد. کسانی که در این مرحله موفق باشند، روابط مطمئن و متعهدانه‌ای را به وجود خواهند آورد.
• به یاد داشته باشید که هر مرحله بر پایه مهارت‌های یادگرفته شده در مراحل قبل بنا می‌شود. اریکسون عقیده داشت که حس قوی هویت شخصی برای ایجاد روابط صمیمانه و همراه با تعلّق خاطر اهمیت دارد. مطالعات نشان داده‌اند که کسانی که حس ضعیفی نسبت به خود دارند در روابطشان نیز تمایل به تعهدپذیری کمتری دارند و بیشتر در معرض انزوای عاطفی، تنهایی و افسردگی قرار دارند.

مرحله 7 رشد روانی-اجتماعی: فعالیت در برابر رکود

• در دوران بزرگسالی، ما به ساختن زندگی خود ادامه می‌دهیم و تمرکزمان بر روی شغل و خانواده قرار دارد.
• کسانی که در این مرحله موفق باشند، حس خواهند کرد که از طریق فعال بودن در خانه و اجتماع خود، در کار جهان مشارکت دارند. آن‌هایی که در به دست آوردن این مهارت ناموفق باشند، حس غیرفعال بودن، رکود و درگیر نبودن در کار دنیا را پیدا خواهند کرد.

مرحله 8 رشد روانی- اجتماعی: یکپارچگی در برابر ناامیدی

• این مرحله مربوط به دوران کهنسالی است و بر بازتاب فعالیت‌های گذشته تمرکز دارد.
• آن‌هایی که در این مرحله ناموفق هستند حس خواهند کرد که زندگیشان تلف شده است و بر گذشته افسوس خواهند خورد. در این حالت است که فرد با حس ناامیدی و ناخشنودی روبرو خواهد شد.
• کسانی که از دستاوردهای گذشته خود در زندگی احساس غرور داشته باشند، حس یکپارچگی، درستی و تشخّص خواهند کرد. با موفقیت پشت سرگذاشتن این مرحله یعنی نگاه به گذشته با اندکی تأسف و احساس رضایت کلّی. این افراد کسانی هستند که خردمندی به دست می‌آورند، حتی در مواجهه با مرگ.

روان یار

تئوری تکامل روانی – جنسی فروید، بسیار بحث برانگیز بوده است. البته فروید اعتقاد ندارد که انگیزه جنسی تنها انگیزه و غریزه انسان است بلکه می گوید این انگیزه مهمترین غریزه انسان است و بر این باور است که در رفتار انسانی، این غریزه مرکزیت دارد.
بر اساس نظریه فروید، روان رنجوریهای بزرگسالی نتایج پاسخ های نامناسب به مسائلی هستند که در کودکی، در یکی از مراحل تکامل روانی – جنسی تجربه می شوند. در هر مرحله این تکامل روش مشخصی برای کامیابی وجود دارد و درجه و نوع کامیابی کودک به رفتار والدین با او بستگی دارد. هم کامیابی مفرط و هم ناکامی شدید ، می توانند اثراتی ماندگار در شخص به جا بگذارند.
حالت تعادل هنگامی است که شخص به اندازه کافی کامیاب می شود و از مرحله ای به مرحله ای دیگر قدم می گذارد.

مراحل تکامل جنسی – روانی
فروید تکامل جنسی – روانی را به پنج مرحله تقسیم می کند:

1. دهانی
2. مقعدی
3. نرینگی
4. نهفتگی
5. تناسلی
در هر مرحله، مناطق متفاوتی از بدن کودک، مرکز دریافت لذت و کامیابی جنسی می باشد. همانطور که گفته شد، در هر مرحله تضادهایی بین انگیزه جنسی و قوانین اجتماعی وجود دارد. پاسخ مناسب به این تضادها باعث می شود تا کودک مرحله ای را پشت سر بگذارد و به مرحله ای دیگر برود. پاسخ نامناسب باعث تثبیت کودک در مرحله ای می شود که در آن قرار دارد.

مرحله دهانی (از سن 0 تا 1.5 سالگی(
در این مرحله، مکان کامیابی، دهان می باشد. مرحله دهانی به دو زیر مرحله تقسیم می شود: 1.زیرمرحله پذیرا که در آن کودک می مکد و قورت می دهد. 2. زیرمرحله گازگرفتن که کودک در این مرحله پرخاشگر می شود و احساس دو گانه ای بروز می دهد. طبق گفته فروید، گازگرفتن انگشتان و سینه، نمایانگر احساس دوگانه عشق و تنفر است( واژه دوگانگی احساسات که بوسیله فروید به کار رفته به نظر ژک لکان واژه مناسبی برای نمایش توامان عشق و تنفر نیست. لکان برای بیان این احساس دو گانه از لغت ابداعی مهراکین استفاده کرده است که در این مقاله نیز از این واژه استفاده می شود.).
یکی از شکل های ظهور مهراکین در مرحله دهانی تلفیق پرخاشگری و نوازش در این قسمت عمده بدن طفل است. دهان دارای دو کارکرد متناقض است: بوسه و نوازش از یک سو و گاز و دندان گرفتن از سوی دیگر. بلعیدن نیز می تواند نمایانگر پرخاشگری باشد. خلط و آب دهان ناشی از طرد و انزجار است و استفراغ نشان دهنده نفرت است و امتناع.
مشاهده کودکان و رابطه آنها با مادر از یک سو و با مواد غذایی از سوی دیگر تایید کننده این نکته است. این تبادل کشمکش آمیز به خوبی در رفتار آنها بر سر سفره غذا نمایان است. نمونه بیمارگونه این امر را می توان در نزد کودکان یا نوجوانان مبتلا به انورکسی روانی (امساک از غذا) ، ملاحظه کرد. کودک حتی با وجود خطر مرگ همچنان از خوردن غذا امتناع می کند.
اگر تثبیت در این مرحله رخ دهد، می تواند شامل نشانه های زیر باشد:
• سیگار کشیدن
• عادت به جویدن آدامس، مداد و...
• جویدن ناخن
• پرخوری
• مشروب خوری
• بد زبانی و نیش و کنایه زدن
نوزادانی که در این مرحله می مانند، در بزرگسالی می توانند به شخصیتهای دهانی تبدیل شوند. اکثرا این افراد به شدت به دیگران وابسته اند و نیاز دارند تا تمام کارهایشان را افراد دیگر برایشان انجام دهند. البته نوع دیگر شخصیتهای دهانی افرادی هستند کاملا مستقل. افراد تثبیت شده در مرحله دهانی، زیر استرس می توانند از گونه ای به گونه ای دیگر (به شدت وابسته/کاملا مستقل) تغییر کنند که این نمایشی از دکترین تضادهای فروید است.
تجربه نشان می دهد که گرایش زنان به تثبیت در مرحله دهانی به مراتب بیشتر از مردان است. مثلا تعداد دخترانی که به انورکسی روانی دچار می شوند به سه برابر شمار پسران می رسد. تهوع نیز در زنان بیشتر دیده می شود.

مرحله مقعدی (از سن 1.5 تا 3 سالگی)
در این مرحله، مکان کامیابی رکتوم و مقعد است و کامیابی، احساس داشتن مدفوع در داخل بدن و دفع آن می باشد. در این مرحله کودک به اندازه کافی قادر به کنترل اسفینکتر است و می تواند از نگه داشتن مدفوع یا از بیرون راندن آن، لذت ببرد.
این مساله، از اولین چیزهایی است که کودک را دچار تضاد با جامعه می کند: او دوست دارد هر کجا و هر زمان که لذت می برد، دفع کند اما والدین می کوشند تا او در زمان و مکان خاصی عمل دفع را انجام دهد. در ذهن کودک این ایده شکل می گیرد که عشق والدین بدون شرط نیست و به این وابسته است که او چگونه رفتار می کند.
تفاوت اصلی بین مرحله دهانی و مقعدی این است که در مرحله مقعدی، کودک، مطلوب اصلی را در بدن خود ایجاد می کند و فضولات او فراورده هایی هستند که از وجود خود او صادر می گردند. در خواست والدین این است که کودک آنگونه که آنها تعیین می کنند، دفع را انجام دهد. کودک ارزش دفع فضولات خود را برای والدین درک می کند و واکنش مناسب به درخواست آنها، برای او حالت دادن هدیه را پیدا می کند.
در اینجا نیز شاهد تبادل دیالکتیک میان والدین و کودک هستیم و ایهام موجود در آرزومندی والدین که مبتنی بر مهراکین آنهاست، عنصر اساسی را تشکیل می دهد. آنچه مهم است این است که والدین از طریق این تبادل، مرحله مقعدی خویش را دوباره تجربه می کنند. به عبارت دیگر رابطه آنها نسبت به مرحله مقعدی کودک، بیانگر مرحله مقعدی خودشان می باشد.
کودک پس از دفع فضولات، حالتی غرور آمیز به خود می گیرد و کامیابی او آشکار است. دوره مقعدی برای کودک دارای این معنا است که از این به بعد قدرت و برتری خاصی دارد زیرا در دفع، اختیار مطلق دارد. برتری از نکات اصلی دوره مقعدی است. شاید به همین دلیل است که این مرحله در زندگی مردها اهمیت بیشتری دارد.
مرحله مقعدی نیز شامل ایهام موجود بین پرخاشگری و ملاطفت است. همانطور که خلط و آب دهان و استفراغ نمایانگر طرد و انزجار و پرخاشگری هستند، مدفوع نیز چنین حالتی پیدا می کند. بنابراین، مدفوع، چیزی می شود اساسا کثیف. مشاهده کودکان نشان می دهد که در ابتدا فضولات برایشان اشیایی کثیف به شمار نمی رود.
تضادهای موجود در مرحله مقعدی، گاه به صورت عوارضی چون اسهال و یبوست، بروز می کند. اکثر موارد یبوست، ریشه روانی دارد. توجه به این نکته حائز اهمیت است که افراد بیشتر در هنگام سفر یا دوری از موطن به یبوست یا اسهال دچار می شوند.
وابسته به برخورد والدین نسبت به عمل دفع، تثبیت به دو شکل بروز می کند. اگر والدین کودک را در دفع به حال خود بگذارند و به او اجازه دهند که تا حد زیادی هنجارهای اجتماعی را نادیده بگیرد، تثبیت به صورت شخصیت برون ران انجام می شود. افرادی که دارای این تثبیت هستند به شدت ولنگار و شلخته اند، با سازماندهی مشکل دارند و بی دقت و بی ملاحظه اند. اگر والدین شدت عمل زیادی برای کنترل عمل دفع نشان دهند، کودک هنگام احساس حرکات روده اش، مضطرب می شود و سعی می کند تا چنین حرکاتی را متوقف کند. بدین صورت تثبیت به صورت شخصیت نگهدار انجام می شود. افراد دارای این شخصیت، بیش از حد تمیز و منظم اند و افرادی را که این گونه نیستند تحمل نمی کنند. این افراد همچنین می توانند بسیار بادقت، وسواسی، لجوج و خسیس باشند.

مرحله نرینگی (از سن 3 تا 5 سالگی)
مکان کامیابی در این مرحله دستگاه تناسلی است (آلت تناسلی در پسرها و کلیتوریس در دخترها). از نشانه های این مرحله، چه در دخترها و چه در پسرها، دستمالی و نوازش دستگاه تناسلی است (استمنا). مرحله نرینگی، چالش برانگیزترین مرحله تکامل روانی – جنسی است.
مرحله نرینگی با میل جنسی بدان شکل که در افراد بالغ وجود دارد، کاملا متفاوت است. شاخص اصلی این مرحله را مقوله ای اساسی تشکیل می دهد که ذکر نام دارد. در روان کاوی، ذکر به معنای آلت تناسلی مردانه نمی باشد بلکه دارای معنای ظریف و عمیقی است که با عضو جنسی ارتباط و نسبتی مستقیم ندارد. ذکر مقوله ایست متعلق به زبان تکلم که به انسان حوالت داده شده است و شاید از این روست که با کلمه ذکر به معنای یاد و یادآوری از یک ریشه است.
در این مرحله برای نخستین بار ساختمانی تثلیثی، پدر – مادر – فرزند، در ذهن کودک شکل می گیرد. این امر به صورت پرسشی اساسی که "من از کجا آمده ام؟" در ذهن او نقش می بندد.
تا قبل از مرحله نرینگی، کودک بر این تصور است که تنها خودش، مطلوب تمنای مادر است و مادر جز او به کسی تعلق ندارد. دریافت اینکه تمنای مادر تابع شخص دیگری به نام پدر است، در دنیای به هم آمیخته آنها اخلال ایجاد می کند. ورود پدر حکم ممنوعیت از تمتع از وجود مادر را برای کودک پیدا می کند و اولین پایه های قانون منع زنا با محارم در ذهن کودک شکل می گیرد.
ممنوعیت تمتع از کالبد مادر در رابطه همامیخته مادر و فرزند، نتایج دیگری نیز دارد. کودک تمتع از کالبد خود را نیز ممنوع می کند که این ممنوعیت در تضاد با تمایلات استمناآمیز او قرار می گیرد.
کودک با آگاهی به اینکه قادر به برآوردن تمنای مادر نیست به این پرسش می رسد که چه چیزی در پدر نهفته است که خلا تمنای مادر را پر می کند. این پرسش اساسی او را به تفاوت میان زن و مرد هدایت کرده تمام افکار او را به خود مشغول می کند. این پرسش در واقع آگاهی به این اصل است که مادر، یعنی زن، فاقد آن چیزی است که پدر،یعنی مرد، دارای آن است.
اتفاق کلیدی در این مرحله، تمایل و کشش کودک به والد غیر همجنس است و همزمان احساس ترس و حسادت به والد همجنس. در پسرها این موقعیت عقده اودیپ و در دخترها عقده الکترا (عقده اودیپ زنانه) نامیده می شود و نقشی کلیدی در تکامل روانی – جنسی بازی می کند.

عقده اودیپ
این نام از تراژدی کلاسیک یونانی، اودیپ شاه، گرفته شده است. اودیپ پدرش را می کشد و ندانسته با مادرش ازدواج می کند و همبستر می شود. فروید از این نام برای بیان کشش جنسی پسر نسبت به مادرش همراه با احساس حسادت و ترس نسبت به پدرش استفاده کرده است. پسر به وجود مادرش به عنوان هدفی جنسی آگاه می شود و به خاطر این آگاهی، با پدرش تضاد پیدا می کند و او را به چشم رقیب می بیند. این تضاد از آنجا ناشی می شود که پدر با مادر می خوابد، او را می بوسد، در آغوش می گیرد و به گونه ای با او در ارتباط است که برای پسر ممکن نمی باشد.
پسر بچه از یک طرف به هیچ عنوان حاضر به تقسیم مادرش با کسی نیست و از طرف دیگر از قدرت و اقتدار پدر نیز می ترسد. این ترس مشخصا از این مساله ناشی می شود که پسر هراسان است که پدر قدرتمند او را به خاطر تمایلش نسبت به مادر اخته کند .
از طرف دیگر، پسر ممکن است برای از بین رفتن رقیب، آرزوی مرگ پدر را بکند که این آرزو باعث می شود احساس گناه بکند و خود را مستحق تنبیه بداند که این تنبیه، همان اخته شدن است.
برای برطرف شدن کشمکش بین تمایلات و احساس ترس و گناه، خود، از مکانیسم های دفاعی همانند سازی ، درون فکنی و سرکوب استفاده می کند. او تمایل به مادرش را سرکوب می کند و با درون افکنی خصوصیات اخلاقی پدرش با او همانند می شود (همانند سازی با متجاوز). بدین ترتیب، پسر احتمال خطر را از جانب او کاهش می دهد. اگر این مرحله با موفقیت طی گردد، پسر شبیه پدر می شود. همانندسازی و درون فکنی، نقشی اساسی در تکامل فراخود دارند.

عقده الکترا
آنچه دختر تجربه می کند با تجربه پسر متفاوت است. فروید، بیان می کند که دختر بر این باور است که اخته شده است (مثلا هنگام تولد) و مادر را مقصر این اتفاق می داند. دختر در ابتدا مادرش را هدف عشقی خود قرار می دهد اما بعد پدر جای مادر را می گیرد و هدف گرایش کودک می شود. این جابجایی به این دلیل اتفاق می افتد که دختر به خاطر تفاوتی که با پسر دارد، احساس کمبود می کند (Penis envy) و مادر را مسبب از دست دادن آلتش می داند.
دختر می داند که نمی تواند آلت پسرانه داشته باشد، اما به دنبال جایگزین می گردد. او می خواهد نوزادی داشته باشد تا آن کمبود را برطرف کند و به همین دلیل به سمت پدر می رود به این امید که پدر برایش نوزادی تهیه می کند. در این نقطه، "دختر به زن کوچکی تبدیل می شود." (فروید، 1925).
اینجا مشکلی پیش می آید. این که چگونه دختر با مادر همانند سازی می کند و ارزش ها و توانایی های او را به درون می کشد. در پسر، ترس اختگی است که باعث تکامل بخش اخلاقی شخصیت می شود و همانند سازی و درون فکنی وسیله ایست که پسر با آن از شدت وحشتش می کاهد. اما دختر، اصولا چنین وحشتی ندارد که مادر اخته اش کند. همانند سازی در دختر احتمالا به این دلیل رخ می دهد که دختر می ترسد که عشق مادر را از دست بدهد. این ترس نسبت به ترس اختگی، ضعیف تر است و به همین دلیل فروید ادعا می کند که همانند سازی دختر با مادر از همانند سازی پسر با پدر ضعیف تر است و در دختران، بخش اخلاقی (فراخود) به قدرت پسران نمی باشد.

تثبیت
موفقیت یا شکست در مواجهه با عقده اودیپ (الکترا)، هسته تکامل موفق یا ناموفق روانی است. اگر کودکی بتواند به خوبی این عقده را باز کند، می آموزد چگونه حسادتها و دشمنیهایش را کنترل کند و آماده می شود تا به مرحله دیگر برود.
تثبیت در مردان باعث می شود تا شخص نسبت به سکس احساس گناه یا اضطراب داشته باشد، از اختگی بترسد و دارای شخصیت خودشیفته شود.
در زنان، فروید عقیده دارد که این مرحله به طور کامل طی نمی شود و همیشه ته نشینی از احساس حسادت و پایین تر بودن در شخصیت زن باقی می ماند. البته فروید هنگامی که نظریه اش را در مورد زنان ارايه کرد، بیان کرد که نسبت به این نظریه تردیدهایی دارد.
در هر حال چه در زنان و چه در مردان، برخورد نامناسب با این تضادها باعث بوجود آمدن وضعیتی می شود که بین دو قطب بی بند و باری جنسی و دوری از سکس در حرکت است.

مرحله نهفتگی ( از سن 5 سالگی تا بلوغ)
این مرحله به دنبال دفع امیال و افکار جنسی کودک به ضمیر ناخودآگاه آغاز می شود. با رانده شدن توهمات و هیجانات جنسی به ناخودآگاه به کودک اجازه می دهد تا انرژیش را برای بدست آوردن سایر مهارتهای زندگی صرف کند. اینجا زمانی است که کودک می آموزد، خود را با محیط بیرون تطبیق می دهد، با فرهنگ می شود، عقاید و ارزش هایش را شکل می دهد، روابط دوستانه با هم جنسانش برقرار می کند، ورزش می کند و ....
در مرحله نهفتگی، تعادل بین نهاد، خود و فراخود بهتر از هر زمان دیگری در زندگی برقرار می باشد و به همین دلیل تعارضات خاصی پیش نمی آید که منجر به تثبیت و یا شکل گیری عقده ها شود.مشکلات رفتاری کودک در این مرحله نشان از آن دارد که او نتوانسته است مرحله نرینگی را به خوبی پشت سر بگذارد.
این مرحله، شبیه به آرامش قبل از طوفان است. طوفانی که بلوغ نام دارد که در آن لیبیدو دوباره بیدار می شود.

مرحله تناسلی (بلوغ به بعد)
در این مرحله مکان کامجویی، دستگاه تناسلی است که در جریان بلوغ کامل شده است. تضادها در این مرحله با جامعه بیشتر وابسته به نوع هنجارهای جامعه است. مثلا در جامعه ای خودارضایی گناهی نابخشودنی شمرده می شود و در جامعه ای دیگر، فعالیتی طبیعی و نرمال. در جایی به خاطر رابطه جنسی مجازات های سخت اعمال می شود و در جایی نداشتن این رابطه والدین را نسبت به سلامت فرزندشان نگران می کند. اما در هر حال، هر جامعه ای، به نحوی فعالیت جنسی در این مرحله را پذیرفته است.
در این مرحله هیچگونه تثبیتی رخ نمی دهد. طبق نظر فروید اگر افراد در این مرحله با مشکلاتی روبرو می شوند، به خاطر آسیب هایی است که در سه مرحله اول تکامل روانی- جنسی داشته اند. اشخاص با تثبیت های مراحل قبل پا به این مرحله می گذارند. مثلا کسی که به خاطر تمایلش به جنس مخالف در این مرحله، احساس نگرانی و گناه می کند، به این دلیل است که در باز کردن عقده اودیپ (الکترا) ناموفق بوده است (نکته جالب این است که در جوامعی، داشتن این احساس گناه و اضطراب، ستوده
می شود).

مقدمه‌ی اول

چرا روانکاوی و فرهنگ؟ - فراروانکاوی و فرهنگ

اولین چیزی که با شنیدن روانکاوی به ذهن افراد می‌آید روان درمانیه است که به درد آدمهای نامتعادل و دیوانه می‌خورد. سعی می‌کنیم اصطلاحاتی به کار ببریم که فرق آنچه که من می‌خوام در موردش صحبت کنم و به فرهنگ هم مربوط می‌شود با آنچه روانکاوی و روان‌درمانی روشن شود. شاید چیزی که می‌خواهم در موردش صحبت کنم اصطلاح درستش فرا روانشناسی باشد. این اصطلاح meta-psychology را خود فروید گذاشته. بیشتر از همه مبانی تئوریکی هستند که در آینده ممکنه ازشون در درمان استفاده بشه. اگر این اصطلاح، اصطلاح جاافتاده‌ای بود بایستی نام این جلسات را «فراروانکاوی و فرهنگ می‌گذاشتم نه روانکاوی و فرهنگ. تمام کسانی که در روانکاوی هستند پایه‌های نظری‌ای دارند برای درمان که بعد بر اساس اون شیوه درمان ارائه می‌دهند. من بر اساس شیوه‌های درمان صحبت نمی کنم. بنابراین موضوع بحث نوعی انسان شناسی است از دیدگاهی خاص با روشهای خاص. بنابراین حتما با فرهنگ ارتباط دارد.

هر نوع دیدگاهی که به انسان داشته باشیم روی دیدگاه‌مان نسبت به خلق هنری تاثیر می‌گذارد. اینکه انسان را چه جور موجودی بدانیم و فعالیت هنری را چه فهمی برایش قائل باشیم و اینکه چه دیدگاهی داشته باشیم که اثر هنری چگونه تراوش می‌کند، اینها در دیدگاه‌مان نسبت به نقد هنری تاثیر می‌گذارد. یکی از مهمترین شاخه‌های نظریه‌ی ادبی و نقد هنری در قرن بیستم اصطلاحا نقد روانکاوانه بوده است.

یه مفهوم اصلی در روانشناسی ناخودآگاه است و شنیدیم که در یک اثر هنری دنبال چیزهایی می‌گردند که از ناخودآگاه هنرمند بیرون آمده و خودش هم ممکن است اطلاع دقیقی نداشته باشد که چنین محتوایی در اثرش هست.

صلاحیت من؟ کاربردهای فرهنگی و تحلیلی نه درمانی

نکته ی بعد : چرا من خودمو کاندید میدونم برای صحبت: غیر از علاقه، اگه از یه روانکاو بخواهیم که بیاد و صحبت کنه بیشتر در مورد جنبه‌های درمانی صحبت میکنه. یک دلیل دیگر اینکه برخلاف خیلی از شاخه‌های علوم این شاخه‌ای نیست که توش توافق باشه و جو صلح جویانه‌ای وجود نداره و هر کس به یه مکتب خاصی معتقد است.

۳ مکتب اصلی: فرویدی، یونگی ، لکان. تقریبا هیچ کدوم دیگری رو قبول نداره. لکان خودشو مستقل از فروید نمی‌دید اما ماجرای جالبی برای به رسمیت شناختنش وجود داره. فرویدی‌ها فقط خودشونو روانکاو میدونن ومیگن که این اصطلاح فرویده و مابه این نوعه روان درمانی میگیم روانکاوی. بنابراین روانکاوی یونگی و لکانی رو قبول ندارن. اینجا جو آرومی وجود نداره . یونگی‌ها و فرویدی‌ها بقیه رو قبول ندارن البته یونگی‌ها واسه فروید احترام قائلند. لکانی ها میگن فروید در مکتبش خوب شناخته نشده و در مکتب ما شناخته شده است. بنابراین هرکسی که صحبت میکنه با گرایش به یکی از این فرقه‌هاست. من سعی می‌کنم حالت فرقه گرایانه نداشته باشم هرچند خودم هم گرایش‌هایی دارم.

نکته اینکه در فضای روان درمانی این توافق وجود داره که نظام های روان درمانی هیچ یک از این سه نفر موفق در نیومده. و در اقلیت هستن کسانی که با این شیوه ها کار کنن. مثلا در تهران معروفترین آقای صنعتی به فروید و گرایشهایی به یونگ داره و گرایش‌هایی هم به نقد فرهنگی هم دارد. امروز مراکز درمانی با شناخت درمانی یا رفتار درمانی و یه سری چیزای ساده‌ی دیگه کار می‌کنن که خیلی ربطی به روانکاوی نداره. کتابی از رایس نر که از روسای رفتارگرایی است به نام سقوط امپراطوری فرویدی‌، هیچی از تئوری‌ها و روش های فروید قبول نداره. دیگه لکان و یونگ رو اصلا قابل صحبت نمیدونن. با وجود اینکه شناخت درمانی و رفتار درمانی و مخصوصا نظامی که از تلفیق ایندوست و متداولترین روشهای درمانه که میشینن و با طرف صحبت میکنن و سعی می‌کنند مشکلات شناختی بیمار را حل کنند و گاهی تمرین‌های رفتاردرمان‌ها را استفاده می‌کنند هیچ وجه عمق سه دیدگاه بالا رو ندارن و ادعاشم ندارن.

این روشها به درد مراجعه کنندگان بیمار میخوره و پایه های محکم و عمیق نداره. در عین حال این حرفی که از شکست روشهای روانکاوانه میزنیم می تونه یه مشکل داشته باشه. مراجعه کنندگانی در زمان این دیدگاهها وجود داشتن با مراجعه کنندگان امروز بی نهایت تفاوت دارند. مثلا تمام کسانی که به فروید مراجعه میکردند کسانی بودند که از مشکلات روانی حاد رنج میبردن.یونگ در بیمارستانی کار میکرد که همه ی آدمها دیوانه زنجیری بودن.اونها برا بیمارهای خودشون و در اون سطح ادعای درمان دارن.فکر نمیکنم بیمارهای اونها با روشهای امروزی قابل درمان باشن چون در سطحی هستند که اصلا باهاشون نمیشه حرف زد.جور دیگری دسترسی بهشون نیست.الان افراد مشکلات زندگی خانوادگیشونو میبرن پیش روانکاو.چیزایی که در یه قرن قبل اصلا مشکل روانی محسوب نمی شد واقعیت امر اینه که روان درمانی تغییریافته و مراجعه کننندگان تغییر کردن..

بنابراین ما به کسانی می پردازیم که خودشونو روانکاو میدونن و تابع این سه دیدگاهن. کس دیگری هم هست به نام آدلر. اما اون سه نفر در قرن بیستم معروفند. کاربردهای فرهنگی خارج از نظام‌های درمانی مطرح می‌شوند و بنابراین شاید کسی که صحبت می کنه هر چی متخصص این زمنیه نباشه شاید از جهاتی بهتر باشد. پنهان نمیکنم که به یونگ گرایش خاصی دارم. به لکان هم علاقه دارم و فروید هم چون منشا این دو هست باید رویش تاکید کنم، کسی فروید را نفهمد، لکان را که قطعا نمی‌فهمد یونگ را هم مقدار زیادی‌اش را نمی‌فهمد.

۱۹:۲۰

مقدمه دوم

یه مشکل که در ورود به روانکاوی وجود داره و من خودم دچارش شدم. وقتی ۱۶ سالم بود یه روز یه کتاب روانکاوی رو خوندم . اسم کتاب «نظریه‌های روانکاوی شخصیت» از بلو. کاملا توش سنت فرویدی نوشته شده و اشاره‌های مختصری به آدم‌های دیگر داره. خاطره‌ای که تو ذهنم مونده اینه که منش‌های انسان رو به سه نوعه دهانی، مقعدی، و جنسی تقسیم می‌کنه. برحسب اینکه انسان‌ها در کدام مرحله‌ی رشد روانی‌شون متوقف شدن یکی از این سه منش رو دارن. رشد روانی در دیدگاه فرویدی: از دهانی به مقعدی و بعد به جنسی می‌رسد و انتهای رشد روانی در تئوری فروید است. من آن موقع به دیدگاه‌های اگزستانسیالیسم که انسان‌ها می‌توانند زندگی‌شان را با اراده‌ی خود بسازند علاقه داشتم و اینکه آدما این سه نوعن و تمام زندگی انسانها برمیگرده به سه سال اول زندگیشون که بازتاب یک سری اتفاقاتی است که در آن سال‌ها افتاده. و هر جای کتابو ببینین پر از الفاظ جنسیِ و آمار بالای خودارضایی در مورد کودکان پایین ۵-۴ ساله! و بعد شاهکارهای فروید در مورد عقده‌ی اودیپ، که همه‌ی پسرها نسبت به مادرشون تمایل دارن و پدر رو رقیب می دونن و یه دشمنی ذاتی بین پسر و پدر وجود داره! این مبنای عقده‌ی اودیپ. بقیه‌ی عقده‌ها هم همینطوره و حتی عجیب و غریبه. و کلا سراسر متن فروید سرشار از میل به زنا با محارمه و این جزو ضمیر ناخودآگاهه بشره. خلاصه من تا سال‌ها بعد خوندن این کتاب عقیده داشتم تمام کسانی که این حرفارو زدن از خود فروید گرفته تا بقیه یه مشت دیوانه زنجیرین که زندگیاشون ربطی به ماها نداره. یه ایل و طایفه‌ی دیگه هستن. و شوکی که به من وارد شد، باعث شد ۱۰ سال سراغ روانکاوی نرفتم. اما بعد ۱۵ سال کلی دنبال این کتاب گشتم و حالا فکر میکنم که چقدر جالبه! اگه آدم از جای درستی شروع نکنه و ندونه این تئوری‌ها پاسخ به چه صورت مساله‌هایی هستن، براش خیلی عجیب غریبه. حالا نه اینکه بگم همه حرفارو قبول دارم اما اینکه این حرفا پرت نیستن و آدمای دیوانه‌ای نیستن. بنابراین این جلسه رو به فروید می گذرونم. نکته‌ای در مورد روانکاوی فروید انبوه اشارات روی مسائل جنسیه و شهرتش هم به همینه. اگه از خود فروید بپرسی چرا خیلی از آدم‌ها این حرف‌هارو غیر انسانی و عجیب غریب میدونن، می‌گه (از قبل پیش بینی کرده بود) مردم مقاومت میکنن. چرا که اصلا معتقده که بیمار مقاومت نسبت به اینکه قسمتهای ناخودآگاهشو به خودآگاه بیاره مقاوت می‌کند. دیدگاه فرویدی نسبت به ناخودآگاه مثل جایی است که خیلی از چیزهایی که نمی‌خواهیم با آنها مواجه بشویم را از خاطرات گرفته تا امیال درونی در یک پستویی به نام ناخودآگاه پرت می‌کنیم و بنابراین نسبت به دوباره به خودآگاه آوردن‌شان مقاومت می‌کنیم. بنابراین اکثر فرهنگ‌ها مخصوصا فرهنگ غرب که تاکید زیادی روی خودآگاهی دارند طبیعی است که علاقه‌ای به ناخودآگاهی نداشته باشند بنابراین فروید پیشبینی کرده بود که تک تک آدم‌ها و اکثر نظام‌های فرهنگی علاقه‌ای به اینکه این حرف‌ها را بشنوند پیدا نمی‌کنند. بنابراین این افراد از خیلی الفاظ و اصطلاحات جنسی راحت استفاده میکنن و این مسائل براشون عادی میشه و این در هر جمعی با یک مقاومتی مواجه می‌شود.

پی بردن به مکانیسم‌های روان از روی بررسی اختلال‌های حاصل

چرا فروید اینقدر به مسائل جنسی می‌پردازه؟ در روانکاوی فروید و لکان بی‌نهایت به مسایل جنسی اهمیت داده می‌شود. چرا روانکاوی در برخورد اول عجیب به نظر میرسه؟

درسی داشتیم به نام سیستم تلوزیون. تجربه‌ی من این بود که: بعد از اینکه با مقدمات سیستم تلوزیون آشنا میشید آخرش به اختلالات و عیبهای تلوزیون میرسید که عجیب غریب هم هستن. مثلا اگه تلوزیونی ببینید که فقط یه خط سفید نشون میده چه باید کرد؟ عادی ترین چیز اینه که سیم پیچش که عمل جاروب کردن را انجام می‌دهد و باعث انحراف می‌شود خراب شده. حالا فرض کنین که هیچ اطلاعی از سیستم تلوزیون ندارید اما در تعمیرگاهی هستید که دائم این عیب‌ها را میبینید. به هر حال این آدمی که این عیب ها رو دیده حدودی میفهمه چه خبره اون تو. اگر یک آدمی فقط تلویزیون سالم ببیند شاید اصلا حدسی نزند که درون تلوزیون چطور کار می‌کند ولی اگر صدها نوع عیبی که تلویزیون پیدا می‌کند را ببیند به‌هرحال یک زمینه‌ی ذهنی پیدا می‌کند که مثلا انگار اینجا یک خطوطی جاروب می‌شوند چون یک عیب این است که تصویر تبدیل به یک خط می‌شود. از روی عیب‌هایی که تلوزیون پیدا می‌کند حدودا می‌توان حدس زد که آن درون چه خبر است. اگر مثلا کسی عیب‌های رنگ تلویزیون را ببیند شاید بینشی پیدا کند که تلویزیون رنگ‌ها را چطور می‌فرستد، گاهی بخشی از آن سیستم رنگ آسیب می‌بیند و اثرش روی تصویر قابل مشاهده است. روانکاوی اینجوری شکل گرفته. کسانی که روانکاوی رو ساختن دیوانه نبودن اما با کسایی سرو کار داشتن که سیستم روانیشون به شدت مختل بود و یک نشانه‌های عجیبی ظاهر می‌کردند. بنابراین این‌ها با این اختلال‌هایی که دیدند که به یک چیزهای واقعی در روان پی برده‌اند. ماها تمام عمرمونو با آدمای سالم میگذرونیم حدسم نمی زنیم چه مکانیسم‌های خاصی در روان کار می‌کند که آدم‌ها اینطور طبیعی رفتار می‌کنند ولی وقتی بعضی از این مکانیسم‌ها خراب می‌شوند و اختلال‌هایی ظاهر می‌شوند می‌توان حدس زد که چه مکانیسمی بوده که وقتی خراب شده چنین نشانه‌ای ظاهر شده. ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که با دنیای فروید و یونگ و لکان تفاوت دارد آنها مرتب با این اختلال‌ها مواجه شدند و مکانیسم‌هایی را سعی کردند کشف کنند که توضیح دهد چرا این اختلال‌ها بوجود می‌آیند ممکن است این توضیح‌ها عجیب به نظر بیاید ولی قابل انکار نیست چون آدم‌هایی که چنین اختلال‌هایی دارند وجود دارند. . برا همینه که واسمون عجیبه اما قابل انکار نیست. به خاطر اینکه این آدمهای بیمار واقعا وجود داره.

فروید مثالی از مراجعه‌کنندگان خودش ذکر می‌کند: دختری که تحت شرایط روانی خاصی شبی خوابیده و به دو زبان مسلط بوده. از یه روز که از خواب پا میشه زبان انگلیسی (زبان مادری) رو فراموش کرده. حتی زبان دوم رو حتی بهتر از سابق صحبت کند. در کتاب چهار صورت مثالی یونگ جریان زنی را نقل می‌کند که بارها براش اتفاق میفتاده که عاشق مردهای متاهل میشده خود آن زن می‌گوید که واقعا عاشق آن مرد می‌شدم و حس می‌کردم که بدون او نمی‌توانم زندگی کنم. و در این رابطه اونقدر پیش میرفته تا اون مردو عاشق خودش میکرده و مرد قانع میشد که همسر خودشو طلاق بده و با این زن زندگی کنه. به محض اینکه مرد همسرشو طلاق میداد علاقه ی زن به مرد از بین میرفت و حاضر نمیشد با این مرد زندگی کنه. و این اتفاق بیش از یکی دوبار اتفاق افتاده. یونگ اشاره میکنه که این زن گویا خانه خراب کنه، انگار که همه‌ی احساساتش برای این است که یک خانواده را از هم بپاشاند. ناخودآگاه این کار را می‌کند.

فروید: اکثر بیمارها جزو اشراف بودند و اسم مستعار داشتند. یکی از معروف‌ترین بیمارها مردی با نام مستعار موش مرده. دچاره وسواس شدید فکریه. از وقتی شنیده که مجازاتی توسط عثمانی‌ها انجام میشده که شخصی را روی ظرف پر از موش گرسنه می‌نشاندند تا این موش‌ها بدنش را بخورند و وارد روده‌هایش شوند. از وقتی اینو شنیده نمی تونه این فکرو از خودش دور کنه که این بلا سر خودش و کسایی که دوستشون داره ممکنه بیاد. همه ی زندگیش در اثر این تفکر مختل شده و نمی تونه این فکرو از خودش دور کنه.نمی تونه به طور منطقی این احتمال کمو نادیده بگیره.کلا آدمای وسواسی اینجورین و یه سری افکارو نمی تونن از خودشون دور کنن. حالا این یه مورد حاده. یونگ : در کتاب روانشناسی و دین : مردی که فکر میکنه سرطان روده داره. پیش دکترها رفته و میگن نداری اما او نمیتونه این فکرو از خودش دور کنه که داره!!

یونگ : در مورد رویاها : مردی که خواب کسی را دیده که با وضع خاصی به چرخی بسته شده و چرخ در حال حرکته.آدم خیلی عامی بوده اما رویاش یکی از اسطوره های یونانه که دقیقا باهمین وضع مجازات شده. هزاران مورد از رویاهای آدمهای معمولی از اسطوره ها را گزارش کرده. یا حتی مفاهیمی از کیمیاگری حتی متوجه نیستن که اینها اسطورست.

عقده ی اودیپ از دید فروید در واقع تجلی این عقده در شخصی به نام اودیپه. چجوری میشه اسطوره های کشورهای مختلف با فرهنگای مختلف اینقدر بعضی ها شبیهه.

ناخودآگاه

اینها منجر شدن به تئوری ها یی که مفهوم مرکزیشون چیزیه به نام ناخودآگاه. بهش دسترسی مستقیم نداریم ، مکانیزم هایی داره . مسئول تولید رویاها و اسطوره ها .روی آثار هنری موثره . به غیر از ناخودآگاه فردی از دیدگاه یونگ ناخودآگاه جمعی هم وجود داره و اینجوری میشه توجیه کرد که چرا ممکنه اسطوره ها در رویاهای افراد تکرار بشن. انگار چیزی مشترک در همه آدمها هست. مفهوم اصلی روانکاوی شده همین ناخودآگاه. فروید رو ناخودآگاه فردی تاکید داره و یونگ رو جمعی. اگه بپذیرید که این ناخودآگاه وجود داره نمیتونید انکار کنید که در طول روز هم فعاله (البته در رویا فعالتر).مثلا آدم وسواسی فکرهایی به ذهنش میاد که نمیتونه جلوشو بگیره. خیلی از فکرهای ما تحت اختیار مانیستند حتی فکرهای علمی. نیچه : ما افکارمونو خلق نمیکنیم. افکارمون به وجود میان (در زبان فارسی می‌گوییم افکاری به ذهن ما می‌رسد). یه روز حالت خوب نیست و نمیدونی چرا؟

۴۸

فروید

دوره‌های نظریه‌ی فروید

فروید و فضایی که او در آنجا زندگی کرده . فروید تئوری ها یش را برای توجیه رفتارهای خودآگاه مردم نساخته، اون جاهایی تحلیل‌هایش جالب است که زندگی و افکار و عواطف‌شان از کنترل عادی‌شان خارج می‌شود، روانکاوی روی بخش ناخودآگاه است که خیلی تاکید دارد. فروید در طول زندگیش چندین بار در عقایدش تغییراتی داده بنابراین قرائت های مختلف ازش هست. ۳ دوره . لکان دلبستگی زیاد به دوره اول داره . اکثریت به دوره ها ی اول و دومش علاقه دارن. دوره‌ی سوم را دوره‌ی مشکوکی می‌دانند که به چیزی به نام غریزه‌ی مرگ در انسان قائل شد که به نظر می‌آید که یک سری از مبانی فکری‌اش را در دوره‌ی اول و دوم را زیر سوال می‌برد در حالیکه خود فروید آن را تکامل نظریه‌اش می‌دانسته. کتاب «فروید» مال آنتونی آستور، انتشارات طرح نو که کتاب خوبی هم هست حتی این موضوع را به نوعی تحریف کرده. ادعا می‌کند که اواخر عمر فروید هست که به این نتیجه رسیده بود که همه چیز را به لذت و زندگی می‌توان تقلیل داد در روان. اگر به تاریخ نوشته‌های فروید نگاه کنید تا جایی اینطوری است و از جایی به بعد است که غریزه‌ی مرگ را هم وارد می‌کند. فروید جمله‌ی معروفی دارد که هدف زندگی مرگه. من اینجا قصدم این است که قرائت کلاسیک از فروید را بگویم نه آن چیزی که لکان می‌گوید. لکان شهرت داره به اینکه پیچیدست. هم خودش هم گفتارش.

شرح فضای فروید

چرا تولید مثل اصل گرفته شده؟

اواخر قرن ۱۹ . اوج شهرت نظریه ی تکامل داروین در محافل علمی است. خیلی ها معتقدند در زمینه زیست شناسی نظریه ی داروین یه اتفاق خیلی مهم بود. باور عمومی این بود که همانطور که فیزیک نیوتونی همه چیز را در عالم اجسام توضیح می‌داد، نظریه‌ی تکامل داروین نیز امور را در زیست‌شناسی توضیح می‌داد. الان خیلی ها معتقدند نظریه ای که داروین داد شواهد کافی نداشت و مثل یه حس فلسفی بود. خیلی از کسانی که الان طرفدار نظریه تکامل هستند معتقدند که فرم اولیه که داروین بیان کرده بیشتر sciece fiction است، برای اینکه نه شواهد کافی است و نه مکانیسم‌ها را شرح می‌دهد. یکی از مخالفین نظریه تکامل دو صفحه از صفحات کتاب داروینو برداشته بود و نشون داده بود که تعداد عباراتی که از نوع "اگر فرض کنید" و از این نوع ، حدود ۴۰-۳۰ مورد است. داروین می‌گفت اگر فرض کنیم که از یک موجود زنده بشود موجوداتی بوجود بیاید که با آن تفاوت داشته باشند اونوقت می‌توانیم نتیجه بگیریم که فلان اتفاق می‌افتد بدون اینکه کوچک‌ترین ایده‌ای داشته باشد که مکانیسم چیست. الان در نظریه تکامل جدید ژنتیک کمک میکنه که مکانیسم شناخته بشه. خلاصه در زمان فروید به نظریه تکامل شور و شوق خاصی بود . این نظریه دو چیزو داره مطرح میکنه : به وجود آمدن انواع از جمله حیوانات در جهت اینه که بیش از والدینشون بتونن خودشونو با محیط تطابق بدن. اساس اینه که یه تئوری میده که یک دیدگاه کاملا طبیعی و ماتریالیستی از تحول حیات ارائه می‌دهد با این دیدگاه که هدف اصلی رسیدن به شرایط بقاء بهتر است. انواعی که شرط بقاء‌ بهتری دارند پایدارترند و باقی می‌مانند. معتقده هدف طبیعت خلق موجوداتیه که بقای بیشتر داشته باشن. و شرط بقا خلاصه میشه در اینکه کدام موجودات میتونن تولد و تکاثر بیشتر داشته باشن به اضافه اینکه حدی از تطابق با محیط . دو چیز مهم در تئوری داروین روی فروید تاثیر زیادی داشته :که بوجود آمدن انواع و انسان را به عنوان یک موجود زنده با دو غریزه می‌توان خلاصه کرد صیانت نفس یا حفظ بقا و تولید مثل. که چه به نفع انسان باشن یا نه باید انجام بشن. مخصوصا تولید مثل . چرا که آگاهی ممکنه منو به اون سمت نبره. چرا که حفظ نفس خودآگاهانه هم انجام میشه اما تولید مثل ممکنه حتی با حفظ نفس مغایرت داشته باشه.بنابراین اگر ضرورتی نباشه که مارو به سمتش ببره ممکنه انجام ندم. تولید مثل دورتر از آگاهی ما قرار دارد نسبت به صیانت ذات، تولید مثل به نفع نسل من است نه شخص من بنابراین ممکن است با حساب‌گری شخصی ممکن است خیلی جور در نیاید. پس طبیعت در وجود ما یه غریزه جنسی قوی گذاشته تا نسل حفظ بشه. فروید آن تصوات دینی را که به ما به ارث رسیده را می‌خواهد کنار بگذارد که یک تئوری ماتریالیستی داشته باشد طوری که محیط علمی آن موقع اقتضا کرده بود.

در محیط علمی ای که نظریه تکامل خیلی پررنگه طبیعیه که کل جسم و روان ما به طبیعت و نظام تکامل ربط داده بشه. علاقه های ما به هنر و ... اصل نیستند و فرعی اند آن چیزهایی اصل هستند که مستقیما با حیات ارتباط داشته باشند مثل تولید مثل. اگر ما قبول کنیم که مکانیسم های روانیمون رو هم در طول تکاملی که طبیعت ایجاد کرده به دست آوردیم، بنابراین همه‌ی این مکانیسم‌ها باید معطوف باشند به ادامه‌ی حیات و تولید نسل، بنابراین اگر می‌بینید که فریود دین و هنر را به عنوان چیزهای فرعی‌ای که در بشر خیلی اصالت ندارد نگاه می‌کند چرا که دیدگاهش مادی است و تحت تاثیر نظریه‌ی تکامل. و شاید فروید تولید مثل رو اصل گرفته در برابر صیانت ذات چون با ناخودآگاه ما بیشتر رابطه داره، چرا که انسان‌ها به کارهایی متمایل می‌شوند که به نفع شخصی آنها نیست و با حساب‌گری معمول جور در نمی‌آید بلکه به نفع حفظ نسل است نه شخص.

صیانت ذات با آگاهی بیشتر تطابق داره..

حاکم بودن دیدگاه‌های نیوتنی

تمثیلی که اون موقع وجود داره هنوز مکانیکیه. دیدگاههای نیوتونی. و فروید دایم از مفهوم انرژی روانی . صحبت میکنه،‌ که چطوری بوجود می‌آید، هدایت می‌شود و چه مکانیسم‌هایی دارد. خیلی‌ها معتقدند که مفهوم اصلی روانکاوی فروید مفهوم انرژی روانی یا «لیبیدو» است.

تقلیل‌گرا (reductionist) بودن علم - تقلیل به لذت جنسی

دانش همیشه اینجوری بوده و هست که همه‌ی دانشمندان redcutionist یا تقلیل‌گرا بودند بعنی سعی میکردند با حداقل فرض های ممکن پدیده ها را توضیح بدن. یعنی فروید از نظریه های فیزیک و زیست شناسی استفاده کرده و کلا سعی بر اینه که باید نظریه های روانی را به زیست و فیزیک تقلیل بده. وقتی فروید نظریه‌اش را شروع کرد نه نظریه‌ی نسبیت انشتین وجود داشته نه نظریه مکانیک کوانتم و باور این بوده که همه چیز را فیزیک نیوتنی توضیح می‌دهد و فقط ما داریم آن را بسط می‌دهیم. انگار که یک دانش قوی‌ای به نام فیزیک وجود دارد و باید همه چیز را به آن تقلیل داد. برا همینه که بعضیا متعجبن که چرا فروید اینقدر روی جسم تاکید داره و سعی داره با جسم توضیح بده. فروید استقلالی برای پدیده‌های روانی قائل نیست که این تصور با این دیدگاه فروید که اصولا چیزی جز فیزیولوژی و آناتومی وجود ندارد. بنابراین از این لحاظ نظریه هاش ماتریالیستیه و خیلی اوقات با آناتومی و زیست توجیه میکنه..اون موقع فیزیولوژی هنوز پیشرفته نیست و طرز کار هورمون ها و ژنتیک و ... بسیار کم . دانش مغز و سیستم اعصاب هنوز هم ضعیفه.

بنابراین در دیدگاه فروید معقوله که همه جا یه انرژی (تقلیل گرایی – ریداکشن ) به نام "لیبیدو" وجود داره که کانالهای مختلفی که خوداگاه یکیشونه اونو به اعضای ما هدایت میکنند. یه نوع انرژی روانی فرض میکنه. مثلا اینکه چه فکری به خودآگاهی بیاید انگار به این بستگی دارد که کانال‌هایی هستند که به آن فکر انرژی می‌دهند و آن فکر در ذهن ما ظاهر می‌شود حتی اگر ما نخواهیم که آن فکر به خودآگاه‌مان بیاید. و این انرژی ایه که طبیعت در وجود ما تعبیه کرده، چون reductionist است فروید یک نوع انرژی را فرض می‌کند نه چند نوع. فروید غریزه جنسی رو عامل تولید انرژی میدونه. در توجیه اینکه چرا اینقدر غریزه جنسی برا ی فروید مهمه

غریزه‌ی جنسی از خودآگاهی دورتر است

بجز اینکه چون خودآگاه همیشه کشش به سمتش نداره طبیعت باید در این مورد اولویت قرار داده باشه، و اینکه چون غریزه جنسی نزدیکتره به ضمیر ناخودآگاهه پس اولویت داره، عامل دیگری هم هست

تمام فعالیت‌ها در جهت بدست آوردن لذت

اون اینه که فروید میبینه تمام فعالیتهای انسان برای بدست آوردن لذته. هر جا که لذت بیشتری میبرید به نظر میاد شورو شوق بیشتر دارید ،گویا انرژی روانی بیشتر تولید میشه. تا قبل مقاله ی معروفی به نام "ورای اصل لذت "(در دوره ی سوم) به شدت معتقده که اصل و انگیزه ی اصلی در فعالیت روانی انسان اصل لذته ..در جهت این لذت بردن ما انرژی آزاد میکنیم. حالا این اعتقاد فروید وقتی که با اون جسم گرایی و روحیه ی توجیه همه چیز با زیست و جسم ،که جمع بشه میشه : لذت جنسی که بیشترین لذت را به عموم انسان‌ها دست می‌دهد را فروید اصل می‌گیرد. بنابراین معلوم میشه چرا در تصوری که فروید از مراکز لذت بردن در جسم داره آدما سه دستن : دهانی، کودک در اوایل در گذر از دوره ی روانیه و همه چیزو میکنه تودهنش و از غذا خوردن لذت بسیاری میبره. دوم مرحله ی مقعدی ودفع کردن. و اگه کسی درست گذر بکنه و لیتیود درست منتقل بشه و رشد روانی کامل داشته باشه ، به مرحله جنسی میرسه. اگر کسی در یه مرحله خیلی لذت ببره ممکنه وارد مرحله بعد نشه. مثلا آدمهای خسیس کسایی اند که منش آنها در مرحله ی مقعدی موندن و در عبور از آن مشکلاتی داشتند. بنابراین وقتی اینجوری نیگا میکنیم، خیلی هم پرت نیست و عجیب نیست که کلی آدم طرفدار او بودند. به نظر من سه‌گانه‌ی رشد فروید از ضعیف ترین نقاط نظریه ی فرویده. تاکید بی نهایت زیاد او روی لذت مشکلاتی را ایجاد کرده و یونگ اینو اصلاح میکنه مسیر رشد وحشتناکی که فروید برای بشر تنظیم می‌کند که فقط از سه مرحله‌ی دهانی و مقعدی و جنسی می‌گذرد یونگ به یک چیزی که در شان انسان است تبدیل می‌کند چیزی که تحت عنوان فرآیند فردانیت مطرح است. فروید در اینجا اشتباه نمی‌کند که یک مراحلی در رشد کودکی بشر هست ولی چیزی که جای شک است درست بودن کل این پیش‌فرض‌هاست که همه چیز را بتوان به جسم و لذت reduce کرد.

در اینکه همه چیز با جسم قابل توجیه باشه و در اینکه همه انگیزه ها لذت باشه. ولی اون موقع دید حاکم بر جامعه علمی اون زمان بوده و دلیل پذیرش از دانشگاهها حتی تا امروز همینه. ارجاع به جسم و لذت..اتفاقا دور شدن فروید از اصل لذته که طرفداران مخالفن باهاش(نظریه مرگ). و فروید معتقده که این نظریه حاصل تجربشه . بنابراین برخی عوامل موثر در نظریه های فروید :گرایش به تقلیل . انرژی و تمثیل مکانیکی. نظریه تکامل داروین.از اینها میخوام نتیجه بگیرم که حرفای فروید چندان پرت نیست و اینقدر که ما فکر میکنیم بیان ایی حرفها عجیب نیست.

در فضای فکری و با پیش‌فرض‌های فروید همه‌ی این چیزها معقول جلوه می‌کند و اتفاقا ایده‌ی وجود غریزه‌ی مرگ او است که نامعقول جلوه می‌کند. وقتی نظریه‌ی تکامل ما را به این سمت می‌برد که در جهت حفظ حیات و حفظ نسل است سوال این است که این غریزه‌ی مرگ از کجا می‌آید. فروید معتقد است که تجربه‌اش به او این را نشان داده. فروید آدم‌هایی را دیده که یک حس ویرانگری در وجودشان هست.

نشانه‌های وجود ناخودآگاه

از اولین محرکهای فروید برای تحقیق در مورد ناخودآگاه . بیماری به نام آنا .فروید با بروئر همکاری میکرده و اون موقع از هیپنوتیزم در روان درمانی استفاده میکردند. مجموعه همه ی گزارشهای فروید و بروئر در کتاب «آغاز روانکاوی» مال انتشارات امیرکبیر .بیماری آنا به اصطلاح روانکاوی هیستریه. یه فلج که منشا جسمی نداره و روانیه. او یه سری فلجیات پیدا کرد و بعضی مشکلات بلعی و بعضی عجیب غریب دیگه. ناگهانی پیدا میشه. فروید و بروئر با هیپنوتیزم خاطراتی رو از ذهن دختر بیرون میکشن که مربوط به قبل بیماریه. رویای عجیبی که اون موقع دیده. و وقتی این ها رو از ناخودآگاه به خودآگاه آوردند بیمار کامل خوب شد. گویا مکانیزمهایی وجود داره که بعضی اتفاقاتو از ذهن دور میریزه اما اون خاطرات وجود دارن. تا وقتی این خاطرات نامطلوب وجود دارن و قایمشون کردیم اثر بدشو رو زندگی میذارن و حتی میتونن ذهنو فلج کنن. وقتی تخلیه شدن، اصطلاحی که فروید و بروئر بکار می‌برند،‌ یعنی آوردن این خاطرات به خودآگاه و روبرویی باهاشون به راحتی بیمار می‌انجامد.

۱:۲۴

این انگیزه‌ای شد در فروید تا مکانیزم های ناخودآگاه را کشف کنه و روابط خودآگاه و ناخودآگاه مطالعه کند. این دوره‌ی اول کارش است که چیزی به نام هشیار ،ناهشیار و نیمه هشیارو بررسی میکنه. بعدها نیمه هشیار محو میشه. انگار خاطرات به طور طبیعی در نیمه هشیارند که وقتی سعی کنی و فکر کنی به یاد میاری. اما خاطرات تلخی هستند که عمدا فراموش شدن و سعی کنی به یاد نمیاری. یه خاطره در ناخودآگاه به جای فراموش شدن ممکن است تغییر شکل بدهد . و بعد وقتی به خودآگاه میاد سانسور میشه یه چیزهاییش کم و زیاد می‌شود. همه ی رویاها سانسور شده‌اند . چون خودآگاه در خواب هم اجازه نمیده خاطرات و افکار تلخ و بد مستقیم بیان. گاهی برعکس میشن گاهی نمادین .یه بار هم موقعی که رویا رو دارم تعریف میکنم ممکنه بازم سانسور پیدا کنه و بعضی جاهاشو عوض کنم یا یادم بره .یه بار دیگه هم سانسور موقعی که از رویابین پرسیده میشه فکر میکنی این یادآور چیه ،صورت میگیره. مثلا شخصی میگفت فلان کس در خواب هر چی هست یادآور مادرم نیست! .بنابراین فروید به مکانیزم ها و روابط خودآگاه و ناخودآگاه علاقمند میشه. دوره اول کار فروید به شدت تحت تاثیر کشف و بیان این مکانیزم‌هاست. چه راه‌هایی داریم که محتویات ناخودآگاه را بشناسیم. غیر از هیپنوتیزم چیزی که مورد علاقه ی فروید بود و ابزار مهمی براش محسوب میشد ، «تداعی آزاده» . بیمار در شرایطی که فکر نمی کنه و در اثر تداعی آزاد محتویات ناخودآگاه به ذهنش میاد. روانگر در جایی است که توسط بیمار دیده نشه تا راحت اولین چیزایی که به ذهنش میادو بگه . در تعبیر رویاها هم استفاده میشه. فروید شاهراه ورود به ناخودآگاه بررسی رویا میدونه و الان هم در هر سه سنت این را قبول دارند. چون ناخودآگاهه که رویا رو میسازه. ناخودآگاه از تعطیلی خودآگاه استفاده میکنه و هرچی دوست داره به ذهن میاره. پس امیال و خاطرات سرکوب شده ، خاطرات کودکی که روی شخصیت آدمها اثر گذاشته.

فروید یه خط سیر کاملا مشخص از پزشک بودن به روان پزشکی و روان‌درمانی، روانکاوی، و هرچی پبش میره به جنبه‌های نظری بیشتر میپردازه و از درمانی دور میشه. فروید از یک جای به بعد در مورد آثار هنری مثلا داوینچی نظریه‌پردازی می‌کند. شاید برای همین در سنت روان درمانی فروید،آخرهای کارشو خیلی نمی پسندند. فروید در اواسط کارش، تاکید روی لغزش های کلامی و رفتاری آدمها در زندگی. نشانه ای از امیال ناخودآگاه در اون هست. مثلا اگر گلدانی که عمه‌تان به‌تان داده و خیلی به نظر شما زشت است و یک روزی به‌طور اتفاقی دست‌تان می‌افتد و می‌شکند حتی اگر شما ندانید که احساس بدتان نسبت به این گلدان یا خودش یا شخصی که به‌تان داده یا فضایی این شی‌ء به شما هدیه شده چیز بدی درش بوده که باعث لغزش دست‌تان شده و از دست‌تان افتاده، چیزهایی که خیلی دوست دارید از دست‌تان نمی‌افتد.

مثالی از نقد فیلم (روانکاوی در نقد فیلم بسیار استفاده میشه) .فیلم «هامون»، وقتی تصمیم میگیره زنشو بکشه و میره تفنگ برداره، میبینید اول پیدا نمیکنه، بعد هم دوبار جا میذاره. لغزش در تهیه ی مقدمات و حتی لغزش در انجام خود کار نشون از اینه که چیزی در ناخودآگاهت نمیخواد کاری انجام شود. فروید مخصوصا روی لغزش کلامی تاکید داره. در کتابی به نام «ناخودآگاه» آقای استوپ، اشاره به فروید و لکان، کتاب خیلی خوب است ولی زبان کتاب بی‌ادبانه است ،مثال‌هایی جالبی از لغزش کلامی دارد و برای شروع خوب است. کتاب «فروید به عنوان فیلسوف» آقای بوتزبین ،انتشارات ققنوس، ترکیب فروید و لکان، کسایی که دیدگاه لکانی دارن خودبه خود به فروید هم علاقه دارن و نظریاتشو بیان میکنن، ولی شاید برای شروع خوب نباشد.

راه دیگه برای فهم محتویات ناخودآگاه ،آثار هنری،که همیشه بیش از حد متعارف دارای نشانه‌ها ی ناخودآگاهه. وقتی ایده‌ها به ذهن هنرمند می‌رسد که چطور به اثرش سروشکل دهد از غریزه های هنری استفاده میکنن و کم از خودآگاه استفاده میکنند. داستان‌ها و شعرها هم همین‌طور هستند نهضتهای هنری ای وجود داشته مثل سورآلیسم که اساس نهضت تلاش برای کار با ناخودآگاهه. همیطور خیلات روزانه که خیلی فروید روی آن تاکید دارد.تخیلاتی که در طول روز بهش فکر مکنین و نه دوست دارین نه برای کسی بگین و نه بعدا به خودتا بگویید که به چه خیالاتی دچار شدید. فروید معتقد است که در لطیفه ها هم یک بازتابی از ناخودآگاه درش است. اینکه به چه چیزهایی میخندی، هرچند به نظر من خیلی عامل مهمی نیست. احساسات شدید در مورد چیزی. بیش از اندازه ای که فکر میکردی احساساتت در مورد چیزی برانگیخته میشه. فروید می‌گوید که از مرگ پدرش بیش‌ازاندازه متاثر شد ولی قبلش به نظر نمی‌آمد که چنین آدمی باشد که متاثر شود. همینطور در زندگی روزمره شما احساس خشم بیش‌ازاندازه یا احساس محبت بیش‌ازاندازه می‌بینید که می‌تواند نشانه‌هایی از تمایلات ناخودآگاه باشد.

۱:۴۲

سوالات

شاید روش‌های درمانی خیلی به نظریات یونگ و فروید کاری نداشته باشد و روانکاوی از لحاظ نظری همچنان مهم است. روانکاوی نظریه ی خوبیه و از مهمترین شاخه های علم بشر در قرن بیسته. از جنبه نظری. اینکه چقدر فروید زیر سوال رفته مهم نیست چون برا فهم لکان و یونگ لازمه بدونی. روانکاوی قدرت تحلیل خوبی به آدما در زمینه ی هنر ،سیاست ،فردی و اجتماعی به افراد میده.

بزرگترین ایراد به نظریه ی فروید اینه که شخصیت غیر بیمار و کامل در نظریش وجود نداره.انسان کامل وجود نداره.اما یونگ تاکید داره رو این.انگار رشد روانی بشر همین ۳ مرحله ی دهانی و ... است..اما واققیت اینه که اکثر مردم معمولا همین سه مرحله را طی میکنند.برا همین شاید بهتر جواب بده در مورد توده ی مردم. در قدیم بدیهی بود که باید ریداکشن انجام داد اما امروزه ریداکشن راحت پذیرفته نمیشه.علم هیچ جا شکست نخورده بود که بخواد به مبانی خودش شک کنه. امروزه شک و شبهه های تکامل خیلی بیشتر بود.بنابراین ریداکشن کردن ایرادی به فروید نیست. اگر منشا چیزی جنسی شد به این معنا نیست که از دید فروید بی ارزشه.فروید آثار هنری را ارزشمند میدونست اما اصالت قائل نیست.تصور فروید وقتی میگه غریزه جنسی منظور کلیتری داره تا اون چیزی که ما میگیم .این جنسیت ملاک ارزش گذاری نیست. جنسی بودن چیز بدی نیست.مثلا موسیقی ایرانی نشان عقب ماندگی جنسی ایرانی هاست،این همه آه و ناله نشان اینه که به یه چیزایی نرسیدن و دارن اینجوری خالی میکنن ،این یه دیدگاه فرویدیه که یکی از شعرای معروف ایران گفته بود.این به خاطر همون دیدگاه غلطه که جنسی بودن به معنی بی ارزش بودن نیست و همه انرژیهای روانی از لیبیدوئه. فروید به وضوح به خدا اعتقاد نداره. یه کتاب داره که به دین به عنوان پندار اشاره میکنه.آدم بی نهایت پنهان کاری بوده.بسیاری از آثارشو گفته بسوزونین.خودش میگه من یادداشت های اولیه ای که باعث گفتن این نظریه ها شده رو سوزوندم و لذت میبرم از سردرگمی آیندگان.ویژگی های زندگی خصوصی اش رو کم می گفته. به نظر نمی آد زندگی شادی داشته.جدیدا میگن به کوکائین معتاد بوده.به هر حال زندگی خصوصیش به کار ما ربطی نداره.

نظریات فروید چه تاثیری روی فرهنگ داشته؟ میگن که آزادی و بی بند و باری به وجود اومده در غرب تحت تاثیر نظریات فروید بوده.اما اخلاقیات به بحث ما بی ربطه.من معتقدم اینجوری نیست.بلکه بیشتر نظریه ی فرویده که همراه یه جریان به وجود اومده.ممکنه حالا از نظریاتش هم دست آویز درست کرده بودن.باید سعی کنیم که نظریه رو خوب بفهمیم حتی اگه فروید از شیاطین پول گرفته. شناخت درمانی : اساس مشکلات رو شناختی میدونی.میگه باید دیدت به جهان درست بشه.رفتار درمانی سعی میکنه با رفتارهای عملی مشکل رو حل کنن.الان مکتبی به نام رفتار درمانی شناختی وجود داره که خیلی متداوله.

مراجع

زنان و شناسایی رویاهای جنسی آنها

یکبار فروید عنوان کرد که فقط افرادی که از نظر جنسی تخلیه نمی شوند و رضایت جنسی از سکس نمی برند دارای فانتزی جنسی هستند.

خب امروزه پژوهش بروی رفتارهای جنسی آدمها درست بر خلاف این نظریه را ثابت کرده است. فانتزی جنسی مرتبط می باشد با تحریکات بالای جنسی که با ارگاسمهای متناوب و خواست های جنسی تعریف می گردد. در مورد زنان این مسئله کاملا دقیق می باشد.زنانی که دارای فانتزی های جنسی زیادی هستند دارای خواسته های جنسی بیشتر و رضایت جنسی بیشتری نیز هستند. رضایت و لذت جنسی و در نتیجه خواستن برای لذت بردن بیشتر باعث می شود که مرزهای  فردی شکسته شوند و ریسک دستیابی به  تجربه های جدیدتر بالا رود. همانطور که یک نظریه ثابت نشده وجود دارد که مردان هر هفت دقیقه به چیزی در مورد سکس فکر می کنند در مورد زنان هم  می توان مشاهده کرد که بطور مرتب به فانتزیهای خود وسکس فکر می کنند با این تفاوت که میزان آن در صورتی که تحریک شده باشند بشدت بالا میرود. وحقیقتا زنانی که در طول رابطه و تحریک به فانتزی خود نیز فکر می کنند و یا عمل می کنند براحتی و بسیار راحتتر و لذت بخش تر از سایرین ارگاسم می شوند.

بسیاری از مردان در طول سکس و رابطه جنسی در حال تجسم کردن فرد دیگری هستند.باید گفت که بخاطر توضیح بالا بسیاری از زنان نیز در حال انجام همین کار هستند! ولی این نکته بدی نمی باشد.اینکه زنان در طول رابطه در حال فکر کردن به کس دیگری باشند اصلا این معنی را نمی دهد که آنها با شریک خود راضی و راحت نیستند.اینجا نقطه ای از درون ذهن افراد است که کسی در آن شریک نیست و مربوط به کسی هم نیست.در مورد مردان نیز همین مورد صادق است. یکی از نکات با مزه فانتزی دقیقا همین است که می تواند براحتی شما را رو بیاورد! اما زنان عموما چه فانتزی هایی دارند.نمی توان گفت! چون نمی توان در مورد مردان هم گفت! کلا فانتزی همه آدمها با هم فرق می کند.اما یه چیزهایی بیشتر وجود دارد که سعی کرده ام آنها برایتان فهرست کنم که عموما هست!

یک مرد در سکس!

بله.آنها مثل مردان نیستند! مردان عموما فکر می کنند بهتر است در هنگام سکس در دریایی از زنان شنا کنند! گروهی از مردان ترجیح می دهند که در هنگام سکس شریک جنسی فرد دیگری را نیز با خود همراه کنند و یا جابجا کنند.اما در مورد زنان اولین نکته این است که آنها با مردان فرق دارند و در طول سکس به  یک نفر بیشتر احتیاج ندارند و ترجیح نمی دهند که افراد متعددی دورشان باشند! آنها یک مرد را در طول رابطه تجسم می کنند و می خواهند.

اجزا در فانتزی

مردان در طول فانتزی بیشتر به رفتارها و کارها و اشکال و اعضای بدن و شکل آنها توجه می کنند.در مورد زنان هم همینطور است.زنان قادر هستند که بصورت بسیار دقیقی اشکال و اعضا و قسمتهای بدن را برای خود بازسازی کنند و در طول رابطه با سرعت زیادی آنها را در هنگام لذت در جلوی چشمان خود بیاورند .

تصاویر

مردان و زنان هر دو در طول فانتزی به تصاویر ذهنی که می سازند توجه دارند.اما این تصاویر با هم یک فرق کلی دارد.اینکه در مردان عموما تصاویر پورنو و یا هر چیزی که مربوط به ارگانها و جهازهای جنسی زن باشد حضور دارد! بطور مثال بسیار ساده است که مردان در حالی که مشغول انجام سکس دهانی بروی واژن هستند ، چشمان خود را ببندند و به فلان فیلم جنسی که فلان فرد در حال انجام همین کار عمل بروی فلان زن بود توجه ورزند.براحتی تصویر آن را جلوی چشم خود بیاورند و خود را در جای آن ببینند. یا در حال انجام اینتر کورس فلان  کارهای فلانی را در همین موقعیت پیش چشم خود بیاورند و سعی کنند همان حسی را که برای وی ساخته شده بوده برای خود نیز بسازند. اما در مورد زنان ماجرا به این صورت نیست زنان بیشتر از چیزی که فکر کنید درگیر مثال احساسی خود با فلان فردی هستند که در ذهن خود تصور می کنند.شکل وی و کاری که می کند چندان برایشان اهمیتی ندارد.آنها بدین گونه فکر می کنند که مثلا " من الان آنچنان بدنم داغ و لذت بخش شده که وی نمی تواند خود را از من جدا کند " " من الان آنچنان خواستنی هستم که وی نمی تواند از من چشم بردارد" براحتی صحنه هایی از خواستنها و چشم دوختنها و بغل کردنها و بوسیدنها در ذهنش تداعی گردد. برای زنان  بسیار معمولی است که وقتی حرف بزنند از حسی حرف بزنند که در فانتزی خود میبینند.مثلا از شما بخواهند که همینطور ادامه بدهید و بگویند که حس می کنند که در حال ازاد شدن هستند و یا سبک شدن و یا چنین چیزهایی! شما نیز فکر کنید که کارتان را دارید به نحو احسنت انجام می دهید! اما ناراحت نشوید چون شما واقعا چیزی را که وی لازم دارد دارد به وی می دهید.مهم نیست که چه می کند.مثل خود شما که وی با رفتارش فلان رفتار را در ذهن شما زنده میکند .

رهایی

این نیز یکی از خاصیتهای زنان است.آنها ممکن است رویای خود را در مکانهای آزادی تجسم سازند.بدور از هرگونه وابستگی.جزیره ای دور افتاده ، ابشار ، در میان رودخانه ای کم عمق ، در هتلی دور افتاده و با فردی که وی را از مراسم عروسییش دزدیده! جنگل یا فضایی که بدانند دست هیچکس به آنها نمیرسد و هیچ خطر یا استرسی آنها را تهدید نمی کند.حتی بچه ای هم وجود ندارد که بخواهد آنها را اذیت یا نگران کند.اما در مردان چنین چیزهای مطرح نیست.آنها خود فرد را ترجیح می دهند! که چه می کند و با وی چه می کنند!

نوع

در مردان بیشتر رفتارهای جنسی یه فرد خلاصه می گردد و به نحوه و کاری که انجام می شود.در زنان اینگونه نیست و بیشتر به جریان توجه می گردد. بسیاری از زنان و مردان دارای نوع خاصی از روابط هستند و خواستار آن . بعضی ها افرادی هستند ذهن مشغولی دارند و مسئولیت بالایی اما شخصیت راضی ندارند.این افراد ترجیح می دهند که هر از گاهی تخلیه گردند.به شیوه ای که تمامی داشته های آنها ازشان گرفته شود.معمولا این افراد رویای این را دارند که بر زمین می افتند و چند زن  وی را می زنند ، توهین می کنند ، به وی می خندند و هتک حرمتش می کنند و حتی به وی تجاوز می کنند!  در زنان نیز همه جور خیالاتی وجود دارد.بعضی ها احساس می کنند دلشان می خواهد که کتک بخورند.بعضی ها ترجیح می دهند که کلمات نا مربوط بزنند یا بشنوند. این تماما به نحوه شخصیت و ذهن و زندگی افراد بر می گردد. این فانتزی ها می تواند همانطور که در بالا گفته شد باشد یا بسیار ملایمتر و یا ساده تر . همه جوره می تواند باشد ولی در نوع آن تفاوت بسیاری است.می توان گفت تقریبا همه مردان فانتزی تجاوز به یک زن یا دختر را داشته اند.می توان گفت که اغلب زنان هم فانتزی اینکه مورد تجاوز قرار گرفته اند را داشته اند اما این نوع زنانه با مردانه کاملا متفاوت است. مردان عموما شدت تجاوز و فشاری را که وارد می کنند را در رویای خود می پرورانند . اگر می توانستند حتما چنین کاری را هم می کردند! اما در زنان اینگونه نیست که بخواهند فی الواقع مورد تجاوز قرار بگیرند!  بلکه تماما  این شکلی  است که مثلا نتوانسته اند خود را کنترل کنند و خواسته جنسی آنها بالا رفته و باعث می شود که علارقم میلشان یک مرد بسیار زیبا و خوش هیکل آنها را مجبور به انجام سکس نماید! نه اینکه بر خلاف فانتزی مردان قرار باشد طرف را به چهار میخ بکشند و وادارش کنند ضجه بزند! کل فشاری که وی تصورش را می نماید این است که در ابتدا نتوانسته در مقابل آن فرد مقاومت کند ولی بعد از مدتی آن مرد تبدیل به یک عاشق کارکشته می گردد که مواظب وی است و در سکس تمامی چیزهایی را که می خواهد به وی می دهد . سرعت و فشاری را که می خواهد در میابد و اینقدر به وی نزدیک می گردد تا نفسش با وی یکی شود و زن را ارگاسم نماید و بعد هم تصویر این شوالیه غیب خواهد شد تا ارگاسم بعدی! در حالیکه در مردان ممکن است تصویر تا مدتی بعد از سکس هم بماند و مرد با خود فکر کند که فلان کار را نیز، اگرچه بصورت مجازی ولی تجربه کرده و لذتش را برده!!

فرد

در مردان هر لحظه هر کسی می تواند سازنده یک رویا باشد. از یک فرد معروف گرفته تا یک هنر پیشه تا اصلا یک فردی که ماهیتی ندارد و سریعا در ذهن مرد ساخته شده.مرد یک تصویر می خواهد با یک رفتار. وی می خواهد حاکم مطلق این ساخته باشد و هر چه می خواهد بکند.اما در زنان اینگونه نیست.آنها روابط ارتباطی دارند.با هر چیزی حتی با خیالاتشان. آنها براحتی مردان تصویر سازی نمی کنند و آن تصویر را نمی کشند.تصویر با آنها ممکن است برای مدتها بماند.ممکن است اصلا تصویر جنسی آنها فرد واقعی باشد.ممکن است در مردان تصویر فردی باشد که از وی تنفر دارند اما در زنان این نمی تواند باشد.زنان بسیار حساس و رمانتیک هستند.آنها می توانند مثلا به معشوقه سابق خود فکر کنند و یا به همسر قبلی و یا به فردی که بیشتر برایشان نقش آقا را دارد. زنان اینگونه هستند.برای تصویری که می سازند ارزش قائل هستند .برخلاف مردان که ...!

همجنس گرایی

عموما در مردان همجنسگرایی و روابط اینگونه بیشتر بر مبنای رفتارهای جنسی صورت می گیرد.مردان حاضرند که سکس داشته باشند به شرطی که فرد همجنس آنها شرایطشان را بر آورده کند. زنان اما اینگونه نیستند.زنان برای همجنس بازی بیشتر احتیاج به درک مستقیم و علاقه به فرد دارند. رفتار و خواسته جنسی کمتر عاملی می شود که  آنها را به انجام آن بکشاند بلکه غلاقه به شخص مورد نظر کلید آن است.از طرفی در زنان بیشتر همجنس بازی بروی ذهنیت می گذرد و نه بروی عمل.مثلا زنی ترجیح میدهد که فردی همجنس را که می شناسد در آغوش بگیرد و با وی سکس داشته باشد اما ترجیح نمی دهد که این کار را با افراد دیگر انجام دهد و یا دیگران چنین تاثیری بروی وی ندارند. در حالیکه برای مردان همانطور که گفتم خواسته جنسی همه چیز را و همه کار را توجیه می کند! برای زنان همجنس بازی گونه ای امنیت را نیز به همراه دارد. در حالت دیگر و در زمان انجام سکس ،  فانتزی همجنسبازی  نیز باز می تواند باشد ولی  رویایی در زنان وجود نخواهد داشت که بخواهند  مرد آنها تبدیل به فلان زن گردد بلکه آنها می خواهند که فلان زن هم همانند روحی در انجا حضور داشته باشد و قابل لمس باشد. در حالیکه در مردان گاهی اصلا زن آنها تصویرش را از دست خواهد داد و تبدیل به زن دیگری می گردد و شخصیت زن غیب می شود! دیگر اینکه مردان نیز گاها در بعضی از آنها عنوان شده که ترجیح می دهند که مرد دیگری نیز با آنها باشد و با وی و یا همسر وی نیز سکس داشته باشد.

فتیش

در زنان عموما فتیش نقش چندانی ندارد! در فانتزیهای زنان فتیش کمتر وجود دارد. در حقیقت باید بگویم بندرت! اما در فانتزیهای مردان فتیش بازی محکمی می کند.فتیش برای مردان به عنوان یک جز وابسته در فانتزی آنهاست.

آيا ميدانيد اختلال تجزيه ي هويت چيست؟

اختلال تجزيه هويت(هويت پريشي)، كه اختلال شخصيت چندگانه نيز ناميده مي شود ، عبارت است از وجود دو يا چند هويت يا شخصيت متمايز كه به تناوب رفتار را كنترل مي كنند.معمولا هر شخصيت نام و سن و مجموعه خاصي از خاطرات و رفتارهاي ويژه ي خود دارد.در اغلب موارد يك هويت اصلي با نام واقعي شخص وجود دارد كه منفعل ، وابسته و افسرده است.هويتهاي جانشين نوعا داراي ويژگيهايي هستند كه با هويت اصلي تعارض دارند: مثلا خصمانه ، كنترل كننده ،  و خود ويرانگرند.در بعضي موارد ، اين شخصيتها ممكن است حتي در ويژگيهايي مثل دستخط ، استعدادهاي هنري و ورزشي ، و آشنايي به زبان خارجي با هم تفاوت داشته باشند.هويت اصلي معمولا از تجربه هاي هويتهاي ديگر آگاهي ندارد.دوره هايي از يادزدودگي بدون علت ، از قبيل زوال حافظه براي چند ساعت يا چند روز در هفته ، مي تواند نشانه ي وجود اختلال تجزيه ي هويت باشد.

 يكي از مشهورترين موارد شخصيت چند گانه ، كريس سايزمور (chris sizemore) است كه شخصيتهاي  مختلف وي _ايو وايت ، ايو بلك،و جين _ در فيلم سه چره ي ايو به تصوير كشيده شده است و بعدها به تفصيل در  زندگي نامه ي وي تحت عنوان "من ايو هستم" توصيف شده است.

 نمونه ي ديگري از شخصيت چند گانه كه به تفصيل بررسي شده ، مورد پسر17 ساله اس به نام يونا((jonah است كه به خاطر سر دردهاي شديد ، كه غالبا فراموشي در پي داشت ، در بيمارستان بستري شده بود.كاركنان بيمارستان متوجه شدند كه در روزهاي مختلف تغييرات چشمگيري در شخصيت وي پديد مي آيد ، و روانپزشك مسئول نيز سه هويت فرعي مجزا در وي تشخيص داد.ساختارهاي شخصيتي نسبتا پايداري كه در وي ظاهر مي شد به شرح زير است:

يونا:شخصيت اصلي . خجالتي ، گوشه گير ، مودب ، و بسيار سنتي.او "مبادي آداب" معرفي شده است.گاهي در جريان مصاحبه هراسان و دستپاچه مي شود.يونا از وجود شخصيتهاي ديگر اطلاعي ندارد.

سامي:خاطراتش بسيار كامل و دست نخورده است.مي تواند با يونا همزيستي داشته باشد ، يا يونا را كنار بگذارد و جانشين او شود.مدعي است كه هر زمان يونا به مشاوره ي حقوقي نيازمند باشد يا دچار دردسر شود براي كمك به او آماده است.او "ميانجي" معرفي شده است.سامي پديدار شدنش را در سن 6 سالگي به ياد مي آورد .در آن زمان مادر يونا ناپدري او را با چاقو زخمي كرد و سامي از والدين خود خواست كه ديگر در مقابل كودكان با هم دعوا نكنند.

كينگ يانگ:او هنگامي كه يونا شش يا هفت ساله بود ظاهر شد تا هويت جنسي يونا را تثبيت كند، چون مادر يونا گاهي در خانه لباس دخترانه به او مي پوشانيد و خودش در مدرسه اسم دخترها و پسرها را با هم اشتباه مي كرد.از آن به بعد كينگ يانگ مواظب علايق جنسي يونا بوده ، و به همين دليل نيز "عاشق پيشه" معرفي شده است.او به طور مبهمي از وجود ساير شخصيتها آگاه است.

يوسف عبدالله:شخصي بي عاطفه،پرخاشگر و تندخوست.در برابر درد، بسيار مقاوم است.وظيفه دارد از يونا مواظبت و مراقبت كند و به همين سبب وي "جنگجو" معرفي شده است.يوسف در سن 9 يا 10 سالگي ظاهر شد ، همان زمان كهگروهي پسربچه ي سفيدپوست يونا را بدون هيچ دليلي كتك زدند.يونا درمانده شده بود ، كه يوسف فرا رسيد و كينه توزانه با مهاجمان جنگيد.او نيز آگاهي مبهمي از ساير شخصيتها دارد.

اين چهار شخصيت در تمام شاخصهايي كه با موضوعهاي هيجاني سر و كار داشت، كاملا با هم متفاوت بودند، اما در آزمونهايي كه چندان ارتباطي با هيجان يا تعارضهاي شخصي نداشت ، مثل آزمون هوش يا آزمون واژگان ، نمره هاي كم و بيش يكساني داشتند.

اختلال تجزيه هويت حاكي از ناتواني در يكپارچه سازي جنبه هاي گوناگون هويت ، حافظه و هشياري است.تجزيه ي هشياري چنان كامل است كه گويي چند شخصيت مختلف در يك بدن زندگي مي كنند.ناظران گزارش كرده اند كه تغيير از شخصيتي به شخصيت ديگر غالبا با تغييرات ظريفي در وضع اندامي و لحن صدا همراه است.شخصيت جديد به طرز متفاوتي حرف مي زند ، راه مي رود و سر و دست تكان مي دهد.حتي ممكن است تغييراتي در فرايندهاي فيزيولوژيايي را از قبيل فشار خون و فعاليت مغزي صورت پذيرد.

شايد براى همگى ما اتفاق افتاده باشد كه با ايجاد كوچك ترين دردى در يكى از اعضاى بدنمان به اين فكر كنيم كه دچار يك بيمارى خطرناك شده ايم؛ نوعى بيمارى كه شايد هيچ راه علاجى نداشته باشد.

«خود بيمارانگارى» اختلالى است كه خيلى از افراد را در دوره اى از زندگى درگير خود مى كند و شروع آن به اين صورت است كه علائم بسيار جزيي درد از قبيل تپش قلب، گرفتگى عضلات، رگ هاى دردناك، سرفه هاى گهگاهى، يك زخم كوچك و... باعث مى شوند كه فرد فكر كند دچار يك اختلال شديد قلبى، سرطان و... شده است. اين تفاسير نادرست باعث مى شوند كه افراد مبتلا به اين اختلال مدام انواع هراس ها و اضطراب ها را تجربه كنند. هزينه كردن مقدار زيادى پول براى انواع آزمايش ها و معاينات پزشكى براى اطمينان بيمار و همچنين تصديق پزشكان مبنى بر اين كه هيچ خطرى فرد را تهديد نمى كند و او كاملاً سالم است نيز او را از شر اضطراب ها و وسواس هاى فكرى راحت نمى كند.

خود بيمارانگارى اختلالى است كه خيلى از افراد را در دوره اى از زندگى درگير خود مى كند و شروع آن به اين صورت است كه علائم بسيار جزئى درد از قبيل تپش قلب، گرفتگى عضلات، رگ هاى دردناك، سرفه هاى گهگاهى، يك زخم كوچك و... باعث مى شوند كه فرد فكر كند دچار يك اختلال شديد قلبى، سرطان و... شده است.

اين اشتغال ذهنى بيمارگونه باعث مى شود كه اين افراد در روابطشان با خانواده دچار مشكلات فراوانى شوند، زيرا آنها مُصر هستند كه خانواده به دنبال پيگيرى هاى پزشكى اين افراد باشند و آنها را تنها نگذارند، براى همين خانواده اين بيماران بعد از مدتى با اين افراد مشكلات جدى پيدا مى كنند. سواي مشكلات خانوادگى، اين افراد در محيط شغلى نيز دچار مسائل زيادى مي شوند و كاركردهاى شغلى آنها كاهش مى يابد. «خود بيمارانگارى» در هر سنى ممكن است بروز كند ولى بيشتر كسانى كه با آن درگير مى شوند، بزرگسالان هستند. اگرچه ممكن است بعضى از آنها بهبود يابند ولى ادامه روند آن تا دوران ميانسالى و پيرى، باعث بروز انواع اختلالات خلقى مثل افسردگى در اين بيماران مى شود. البته نگرانى در مورد بيمارى در دو جنس زن و مرد متفاوت است. امروزه اكثر زنان نسبت به بيمارى سرطان سينه استرس شديدى دارند، در حالى كه بيشتر مردان ترس از ابتلا به سكته قلبى و سرطان پروستات دارند. ترس از مرگ و پيرى زودرس نيز ممكن است تمامى افراد (چه زن و چه مرد) را تهديد كند.

اين بيمارى حداقل به مدت شش ماه طول مى كشد و ميزان شيوع آن در كل جمعيت، يك تا پنج درصد است. طبق گزارش هاى كلينيك هاى درمانى ? تا ? درصد بيماران سرپايى مراجعه كننده به بخش هاى مراقبت هاى اوليه، مبتلا به خودبيمارانگارى هستند. البته بيمارى هاى ديگرى در نتيجه اين بيمارى ممكن است فرد را تهديد كند. از قبيل وسواس، اضطراب، اختلال وحشت زدگى و افسردگى. انواع توهم ها و حملات توأم با وحشت زدگى اين افراد را تهديد مى كنند. راه كمك به اين افراد بايد در قدم اول اقدامات پيشگيرى كننده براى آنها باشد. اولين قدم اين است كه نبايد در كنار آنها راجع به بيمارى هاى جدى و تهديد كننده صحبت كرد، زيرا اگر سابقه از دست دادن يكى از والدين يا يكى از اطرافيان را داشته باشند يا در كودكى دچار يك بيمارى سخت شده باشند، صحبت در مورد اين بيمارى ها بر نگرانى و اضطراب آنها مى افزايد.

يكى ديگر از اقدامات حمايت كننده در مورد درمان اين افراد، روانكاوى است. دكتر منصور بهرامى روان شناس و عضو هيئت تحليل رفتار متقابل در اين رابطه مى گويد: «به وسيله روش روانكاوى، مشخص مى شود كه سرچشمه اين بيمارى از كجا ناشى مى شود. ممكن است اين بيماران در كودكى مورد نوازش هاى مكرر والدين قرار گرفته باشند و با احساس كوچك ترين دردى توجه همه را به سوى خود جلب كرده باشند. اصولاً تمارض و جلب كردن توجه ديگران باعث مى شود كه اين بيماران رفته رفته خود به اين باور برسند كه دچار يك بيمارى وخيم شده اند. از طريق روانكاوى و پيدا كردن منبع اين اختلال مى توان به اين بيماران كمك كرد تا از طريق بينش منطقى به اين نتيجه برسند كه افكار آنها در مورد يك بيمارى بيشتر به توهم نزديك است تا واقعيت.»

منبع:سایت تبیان